Duh
Laatst zat ik eens samen met huisgenoot B. te eten. Dat doen huisgenoot B. en ik namelijk wel eens moet u weten.En zoals gewoonlijk hadden we het weer eens over onze families. Altijd een goed onderwerp, families.
Opeens viel de familienaam V. toen we het over B.'s voorouders hadden.
'Huh?' zei ik, 'Mijn moeder heet ook V.!'
'Nee!' zei B. grinnikend, 'Dat is grappig!'
Nou is V. best wel een veel voorkomende naam, maar dan nog.
'Een familielid van mij heeft dat ooit uitgezocht,' zei B., 'Maar op gegeven moment is er een V. uit Duitsland aan komen wandelen en voila!'
'Nee!' zei ik, 'Mijn opa heeft dat ook eens uit zitten zoeken en die kwam ook in Duitsland uit.'
Vruchtbare leute, die Duitsers.
We moeten dat natuurlijk nog eens even goed uitzoeken, B. en ik. Maar we zijn natuurlijk gewoon hartstikke familie van elkaar.
Dat lijkt me namelijk nogal onvermijdelijk.
Ik bedoel, ga maar eens na:
Een familie V.
Duitsland.
Een duidelijk geval van 'duh', dus.
acht reacties
Oh, da’s leuk! En ook al ben je geen familie, dan is het ook leuk te doen alsof. Zo doe ik alsof mijn lief verre familie is, aangezien hij de achternaam draagt die mijn oma ook had.
Ooooeh, tijd voor een groots familie-feest, om al die lang verloren broeders en zusters in de familie te verwelkomen 
Pas maar op, straks ben je familie van een of andere Duits voetballer (V, lijkt me logisch), en zit je meteen met een of andere sjaggo (want het EK niet gewonnen) op de bank.
Duhher dan dit krijg je ze niet.