Boek, boeker, boekst.
Al sinds ik een klein Virginieke was, droom ik van mijn eigen bibliotheek. Een openbare of eentje in mijn eigen huis (maar ja, daar krijgt die droomkeuken voorrang), dat maakt me niet zoveel uit; als ik maar omringd word door boeken, dan is het goed. En in die bibliotheek zou ik dan natuurlijk niets anders hoeven doen, dan de hele dag in mijn rode pluchen stoel, in mijn rode kamerjasje en met mijn trouwe zeeschuimen pijp (tja, wat kan ik zeggen, vroeger zag je alleen maar mannen in zo'n beeld) voor het knisperende haardvuur te zitten lezen in de meest geweldige literair verantwoorde boeken uit de hele wereld...Die fascinatie voor boeken en voor lezen heeft ook vast een rol gespeeld bij de keuze voor de studie Nederlands. En hoewel die studie-keuze mijn boekencollectie wel aanzienlijk heeft uitgebreid, is het nog lang niet voldoende om van een bibliotheek te spreken. Nee, het is pas een bibliotheek wanneer alle wanden van een kamer van boven tot onder bedekt zijn met volstaande boekenplanken. Voor minder doe ik het niet natuurlijk.
En een beetje mijn zin heb ik nu toch al gekregen. Ik mag namelijk de bibliotheek op mijn werk eens een restauratiebeurt geven. Dus ik word nu eindelijk hele dagen omringd door ontelbare boekenplanken en ieder boek krijgt dan ook liefdevol van mij zijn nieuwe plaats toegwezen, terwijl ik er een mooi code-stickertje op plak.
Echt mensen, mijn droom is dus uitgekomen. In mijn droom hadden de boeken alleen andere titels dan "Hot corrosion mechanisms of coated superalloys in oxidizing and reducing environments." of "Uber die Abscheidung und Eigenschaften aufgedampfter Zirkonoxidschichten zum Zwecke der thermischen Isolation hochbeanspruchter Flugzeugturbinenschaufeln."
Dan klinkt "De Avonden" toch een stuk pakkender...
achttien reacties
Ja, de huisbibliotheek. Ik heb nu bijna twee Billy’s vol en ik ben tot de conclusie gekomen dat het allemaal verdammt zinloos is, want ik moet zeker een kwart nog lezen, als het al niet meer is. Stel je dus voor dat je een hele balzaal vol zou hebben! Deprimerend, man!
Die titels van die boeken, trouwens. Meine gute! 
Nee, wanneer je die hele balzaal vol ongelezen boeken hebt, dan heb je blijkbaar ook het geld om die te hebben. En dus genoeg geld om niet te hoeven werken. En dus de hele dag tijd voor het lezen van al die titels, dus dan is er niks deprimerends aan 
En die titels, ja, ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik ze zelf verzonnen had, zo ‘mooi’ klinken ze. Maar werkelijk, dat krijg zelfs ik niet zo mooi verzonnen 
Man, ik ben jaloers. Mijn droom is een ronde kamer middenin mijn huis (praktisch vrijwel onmogelijk natuurlijk), met rondom muren vol boeken, een grote leren leesstoel in het midden, een leeslamp ernaast, blote voeten in hoogpolig tapijt (lekker stoffig). En veel oude boeken natuurlijk, want die ruiken het lekkerst :)
Wij hebben al een paar jaar een eigen bibliotheek. Gewoon een kamer volgeplempt met Billies, een paar makkelijke stoelen en een t.v. erbij en voila! Ben er erg tevreden mee. Wel frustrerend is dat ie zo snel vol is. Eigenlijk wil ik dus wel twee bibliotheken.
Bij ons gaan de drie Billy’s eruit en komen er drie kamerbrede boekenplanken. En dan wordt het langzaam een bibliotheek…
Overigens, ik heb het nare trekje elk boek dat ik lees ook te willen hebben. En ook vooruit te kopen. Dus ik zit met hetzelfde probleem als Rosalie. Nu ja, je hebt nooit niks te lezen, dat is ook wel een fijn idee!
Ach, die titels, dat zijn maar details toch? En bovendien een doeltreffende manier om de nieuwe bibliothecaresse bij de les te houden. Anders zou je waarschijnlijk hele dagen in mooie boeken verzonken zijn i.p.v. code stickertjes plakken. Ik duik nog even in mijn Accordeon Misdaden.