De bijzondere niet-medische omstandigheid
Een paar maanden geleden ging ik naar een studentendecaan op de uni.'Zo zo,' zei de studentendecaan, terwijl hij mij vorsend in zich opnam, 'Dan krijg je wel veel schuld, h??'
'Pfft,' zei ik en ik haalde mijn schouders op.
'Wat nou pfft?' zei de studentendecaan, 'Dat is veel geld, jongedame.'
'Ja, dat weet ik ook wel,' zei ik lichtelijk ge?rriteerd, 'maar dat is de ziekte met lang studeren, h?? Alles lijkt bij aanvang echt vreselijk ende verschrikkelijk, maar na verloop van tijd wen je aan elk idee, dus ook aan het idee van schuld.'
'Je hoeft helemaal geen schuld te krijgen,' zei de decaan, terwijl hij mij met vrolijke twinkeloogjes aankeek, 'Ik geef jou gewoon een bijzondere niet-medische omstandigheid!'
'Een wattes?' zei ik verbaasd.
'Een bijzondere niet-medische omstandigheid,' zei de decaan, terwijl hij zijn trucendoos erbij pakte en mij het geval overhandigde.
Een raar ding, die bijzondere niet-medische omstadigheid.
Neem dat gerust van mij aan. Een heul raar ding.
Vandaag nam ik mijn bijzondere niet-medische omstadigheid van het rek en stopte hem in mijn Oilily-tas. Ik begaf mij met gezwinde spoed naar het kantoor waar ze bijzondere niet-medische omstandigheden verzamelen. De bijzondere niet-medische omstandigheid protesteerde heftig en beukte van alle kanten tegen het interieur van mijn vrolijk gekleurde tasje.
'Kappen nou!' siste ik tegen mijn tas, terwijl ik de trap opstampte.
In het kantoor trof ik een Dame achter de Balie.
'Hallo,' zei de Dame achter de Balie.
'Ik kom mijn bijzondere niet-medische omstandigheid inleveren,' zei ik, terwijl ik het ding tevoorschijn haalde.
De Dame achter de Balie keek alsof ze water zag branden.
'Maar heeft u dan geen medische verklaring nodig?' wilde ze weten.
'Het is een bijzondere NIET-medische omstandigheid,' zei ik ik, terwijl ik de leraar in mijzelf even flink onderdrukte.
(Lezen jongedame! Lezen!)
'Die ken ik niet,' zei de Dame, 'Ik ga even navragen.'
Ik besloot dat het tijd werd om een goed ouderwetsch autoriteitsargument de ruimte in te slingeren:
'De decaan zei anders dat het zo goed was!'
Daarbij keek ik heul wijs, wat blijkbaar indruk maakte. De Dame spoedde zich namelijk vanachter haar balie naar haar collega's en kwam even later inderdaad bevestigen dat het goed was.
'Mooi zo,' zei ik en ik klopte voldaan mijn handen af, 'Dag, bijzondere niet-medische omstandigheid!'
'Dag!' piepte mijn fijne vriendje.
En toen. Belde mijn baas ook nog of ik zin had in een echt contract en zo. In dienst, u kent het wel.
En toen zei ik: 'Tuurlijk.'
Want zo ben ik dan ook wel weer.
zestien reacties
Aukje: Nee, het staat gewoon op de formulieren, dus als je kunt lezen dan kun je er ook naar informeren, denk ik dan. Dat veel mensen dat niet doen dat zegt dus veel over die mensen, denk ik. Sommige uni’s hebben het trouwens zelfs op hun website staan, dus…
Een bijzondere niet-medische omstandigheid. Fijn dat je ‘m hebt, maar fijner nog dat je d’r nu vanaf bent.
En hoppa, dan nog even doorbijten naar het eind.
Ik dach teven dat een bijzondere niet-medische omstandigheid een werkding was. “Vanwege een bijzondere niet-medische omstandigheid, zoals benoemd in artikel 375a lid 35b, hebt u recht op 1,5 uur thuiszorg.” En als dat niet bestaat, moet dat bij deze bedacht worden, want nu blijkt hoe blij mensen worden van bijzondere niet-medische omstandigheden. En dat is dan waarschijnlijk ook weer goed voor (of juist tegen?) de wel-medische omstandigheden.
Wow, dat is een felicitatie waard. Maar eh, is dit niet een onder-de-tafel-ding? As in: niet openbaar maken want dan komen er meer studenten bij de decaan vragen om zo’n bijzondere niet-medische omstandigheid?