Sie k?nnen mir den Puckel runterrutschen
Gisteren was ik bij vriendin F. in Utrecht. De date stond al een tijdje, was al eens verschoven en wonder oh wonder... het was deze twee drukke vrouwmenschen gelukt om een datum te prikken.'Ga je mee de Dom beklimmen?' mailde F. mij.
'Ik ga de Dom beklimmen!' deelde ik mee aan mijn collega's.
'Jij?' zei een van hen, 'Mens, jij neemt zelfs voor die twee verdiepingen hier de lift.'
'Dat is helemaal niet waar!' riep ik verontwaardigd uit.
'Nou ja, als ik moe ben,' monkelde ik.
'Okee. Okee. Ja, dat doe ik wel es, maar niet altijd!' gaf ik verongelijkt toe.
Maar goed. Toen mompelde ik iets over het aannemen van uitdagingen en plaatste nog maar een nieuwsbericht op intranet. Want ja, wat moet je anders met collega's die jou best behoorlijk doorhebben?
En dus stond ik gisteren met F. aan de voet van de Dom.
'Sowhee,' zei ik, 'Da's hoog.'
'Vierhonderdvijfenzestig treden,' fluisterde F. nadrukkelijk.
En nogal bevreesd loerden F. en ik naar boven en zwegen veelzeggend. In de nauwe gangetjes omhoog dacht ik opeens aan mijn nare beklimervaring van de Sint Pieter in Rome. Dat was nogal baah, want ik heb wel eens last van claustrofobische neigingen. In grote massa's ben ik het zo goed als kwijt, maar in nauwe gangetjes krijg ik altijd hartkloppingen en ga ik raar ademenen enzo. En dat is echt niet cool, nee nee.
Dus toen we ons opmaakten voor het laatste stuk, een steile wenteltrap in een pilaar, kreeg ik het erg warm.
'Laten we maar wat achteraan blijven,' zei ik tegen F., 'Dat lijkt me nogal verstandig.'
En dat was inderdaad verstandig. Megaverstandig, mag ik zelfs wel zeggen. Bij elke stap die ik zette, begon mijn arme hartje heftiger te bonzen.
Na een trap of twintig begon mijn brein een soort van Duits tegen mij te praten:
'Sie k?nnen mir den Puckel runterrutschen, ich mache es nicht!' zei mijn brein.
Mooi hoor, zo'n Duitspratend brein.
'F.,' piepte ik, 'Ik ga dit niet doen, hoor.'
'Meneer de gids!' riep F., 'Ze gaat het niet doen.'
En zo hielp de galante gids mij weer beneden en stond ik even later op 75 meter hoogte in mijn eentje te genieten van het magnifieke uitzicht. Want hoogtevrees, dat heb ik dan weer niet.
U roept nu vast: 'Watje!' naar uw beeldscherm.
Of u maakt met uw duim een wijsvinger een grote L voor uw voorhoofd en sist: 'Loser!'
Nou, u doet maar.
Denk maar eens aan het bloedbad dat ik veroorzaakt zou hebben als ik in mijn val F., de Gids en de twee Spanjaarden achter mij meegesleurd zou hebben. Een bloedbad dat ene Balthasar G. ooit in een trappenhuis gemaakt heeft, was dan roemloos uit de geschiedenis verdwenen. Dus eigenlijk heb ik gewoon een stukje Nederlandse geschiedenis gered door gewoon es een bange poeperd te zijn. Eigenlijk ben ik dus gewoon een held. Ja, een held. En ik ga mijn heldendom uitbreiden naar Duitsland, want de Dom van K?lle is het volgende project van mij en mijn Duitspratende brein.
twintig reacties
Hm, ik denk dat deze Dom wel iets hoger is dan de Oldehove in Leeuwarden die ik ooit beklom. Maar ook die smalle gangetjes. Ik vond het destijds geweldig, maar ‘t is dan ook al tien jaar geleden.
Ik riep geen watje hoor en dat met die duim en wijsvinger deed ik ook niet. Ik moest wel lachen. En je bewonderen om je eerlijkheid. :)
K?lle, alaaf!
Ik ben daar donderdag nog gestrand, de Deutsche Bahn wilde me niet meer naar Nederland brengen en toen hebben ze maar een hotel voor me geregeld. Mit Fr?hst?cksb?ffet. Dus de Dom nog vers in het geheugen, want die ligt naast het station en dan kun je op je dooie akkertje nog een kaarsje opsteken voor je je trein haalt.
Maar de toren, Roos, die raad ik je af.
Hahahaha, oh mooi, wanneer je het dan ook tijdens het beklimmen van de Dom te Keulen (met in de zeshonderd treden, mevrouwtje) opgeeft, kunnen we daar samen over loggen. Dat heb ik namelijk ook al eens gedaan… Het opgeven tijdens het beklimmen van de Keulse Dom. Jaja, mooi was die tijd…
Oh jee en ik heb niet eens gemerkt dat u daar bovenop die Dom keihard naar mij stond te zwaaien terwijl ik mijn fiets parkeerde op het Domplein, welk een slordigheid van mij!
In Keulen misschien gewoon een heli bestellen of van buitenaf met touwladdders werken?