Nuit Blanche

Traumdeutung

Ik droom de laatste tijd toch rare dingen! Man man, de honden lusten er geen brood van. Neem nou afgelopen nacht. Toen ging ik trouwen. Laat het even goed op u inwerken. Rosalie. Ging. Trouwen. En Rosalie had het potdomme helemaal voor elkaar met een trouwmis in een prachtige roze barokkerk ergens in Tirol of zo. Tot zover had ik nog niet door dat ik in een droom zat, het was namelijk allemaal hartstikke logisch, vond mijn slapende ikje. Zo speelde de afwezigheid van een huwelijkskandidaat bijvoorbeeld geen enkele rol in deze bizarre droom, dat was erg interessant. Ik bezocht de kerk ter voorbereiding van mijn voorgenomen huwelijk en Virginie was bij mij. Ook helemaal logisch, want als ik ooit ga trouwen dan wordt Virginie mijn ceremoniemeester en taartenbakster, da's namelijk allemaal al eeuwig in kannen en kruiken. Maar goed, Virginie en ik dwaalden door de verlaten kerk. Het goud aan het hoofdaltaar blonk zo heftig dat ik mijn Chanel (!) zonnebril op moest zetten. Buiten lag de sneeuw in de zon te schitteren en ik sloeg mijn bontjas nog wat dichter om mij heen. Verongelijkt staarde ik naar het hoofdaltaar, waar ik een oude bekende zag.
'Ah nee,' zei ik, 'Het oog in de driehoek. Nou nou. Altijd maar weer dat oog.'
Ondertussen raakten een aantal cherubijntjes van de protserige, barokke tierlantijnen los en begonnen rond te vliegen. So far so good, slapende Rosalie vond het allemaal nog hartstikke normaal. Rondvliegende stukken steen in de vorm van engelen, ach ja. Bontjassen, Chanel zonnebrillen... slapende Rosalie was natuurlijk ook nog es hartstikke rijk. Oh, had ze dat nog nooit verteld? Nou, slapende Rosalie is altijd rijk. En flink. Dat u het even weet.

'Moet je horen, Roos,' zei Virginie opeens, 'Misschien moet je even van de Nelsonmesse van Haydn afzien.'
'Wat?!' gilde ik, stante pede veranderend in een heusche bridezilla.
Kijk, dit was het moment waarop het tot me begon door te dringen dat ik aan het dromen was, ik zou namelijk nooit een 'Wat?!' van die toonaard naar Virginies hoofd slingeren.
'Nou ja,' zei mijn ceremoniemeester, 'Als je alle mensen die je voor koor en orkest gepland hebt ook daadwerkelijk wil laten zingen en spelen, dan zit er niemand meer in de kerk.'
'Hoezo dat dan?!'
'Zo ongeveer iedereen die jij kent, zingt of zit in dat orkest,' zei Virginie streng, 'Je hele familie bijvoorbeeld, wat moeten die nou in dat orkest? Hallo hee.'
Waarop ik boos door het gangpad naar de uitgang stampte, de kerkdeur open gooide en naar buiten rende, de sneeuw tegemoet. Achter mij aan vlogen drie vrolijke stenen cherubijntjes de vrijheid tegemoet, terwijl de Nelsonmesse van Haydn in volle glorie achter mij losbarstte. En het oog in de driehoek knipoogde, werkelijk waar. Bah, doodeng.

Even later zat ik rechtop in mijn bed en stelde vast dat ik weer eens een totaal debiel verhaal had samengesteld uit verschillende dingen die ik de afgelopen dagen gedacht, gezien en gelezen had. Het is allemaal vrij reconstrueerbaar voor mezelf, maar weet u wat? U mag het zeggen. Doet u es even lekker Traumdeutung. Dan ga ik even achteroverleunen en me helemaal kapot lachen om uw theorie?n.

Naam

E-mail

URL

Reactie Emoticons

Om automatische spam te voorkomen, vragen Virginie en Rosalie u om deze enigszins achterlijke vraag te beantwoorden...
Welke kleur heeft een citroen?

(Registreer/Login)

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kattebel
Ja, stuur mij e-mail als iemand anders reageert.

Verberg e-mail
Ja, verberg mijn e-mailadres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.