Oops, I did it again
Het academisch jaar is nog geen anderhalve week oud en Rosalie heeft de eerste zenuwinzinking alweer achter de rug (zie het vorige verhaaltje). Vandaag, net na de middag bereikte de zenuwinzinking zijn dieptepunt, want ondanks dat ik het boek toch in de wacht had weten te slepen was het me niet gelukt het hele gedoetje ?n grondig te analyseren ?n er 1000 zinnige woorden over te typen. Kijk, ik schrijf heel makkelijk. De gemiddelde duur van het typen van een stukje hier bedraagt ongeveer 15 tot 20 minuten, schat ik. Maar om de een of andere vage reden lukt me dat met wetenschappelijke teksten niet. Het schrijven van wetenschappelijke teksten is voor mij een echte 'struggle for life'. Heul raar. Echt. Terwijl wetenschap toch eigenlijk ook verzinsels zijn. Met voetnoten. Soort van dan, h??Dus vanmiddag gooide ik om 10 minuten over 12 mijn handen in de lucht en riep heel hard: 'Fuck it!'
Ik had 788 woorden getypt, geen enkele wetenschappelijke verwijzing klopte en mijn college zou om 12 uur 45 beginnen. Dus ik gooide mijn boeltje in mijn tas en fietste pissig dat het een aard had naar de universiteit. Daar smeet ik mijzelf achter een tafeltje en staarde verongelijkt de ruimte in. Kijk, als ik iets doe dan moet het gewoon klaar en goed zijn. En als dat niet lukt dan ben ik kwaad. Het maakt niet uit dat ik dat hele essay in beginsel eigenlijk helemaal niet wilde schrijven. Het gaat mij erom dat als ik besluit om het te doen, ik het dan ook af wil hebben. Anders had ik me de moeite en de stress en het bellen naar 673 boekhandels door het hele land kunnen besparen.
Kijk, rationeel weet ik best wel dat ik die hele uni veel te serieus neem. Zeker wanneer een studiegenote me vertelt dat ze net op het toilet twee meiden doodserieus hoorde praten over de relatie tussen Britney Spears en haar moeder. Of wanneer ik in de computerruimte twee dames hoor praten over de zinnige vraag waar je in Nijmegen je het beste je nagels kunt laten doen. Veel te serieus, dat ben ik. Dan zit ik te stressen en om mij heen haalt oppervlakkigheid zijn of haar diploma. Doorkachelen en niet denken, d?t wordt mijn nieuwe devies voor het komende jaar. En als ik dan toch onverhoopt nog eens een zenuwinzinking krijg, dan denk ik dat het lied 'Oops, I did it again' wel een goede realiteitstjek is. Maar dan wel de versie onder het linkje, gnagna. Want Britney? Echnie!
zestien reacties
Haha, die vijf woorden! Dan komt vanzelf dit weer bij me op!
“Nu vulde hij het pannetje met water, zodat de drol erin ronddreef, zette het pannetje op het vuur en sprak er een toverspreuk over uit. Nauwelijks waren de woorden van zijn toverspreuk verklonken of het begon in het pannetje te koken en te schuimen en te bruisen en te borrelen dat het een aard had.”
Kende je deze versie al? http://uk.youtube.com/watch?v=xWFZZpy81g.. (om van Oops, I farted again nog maar te zwijgen…)
Eendje kwak, indeed!
Pieter: lees ook even deze, de mp3 van Reve die het zelf voorleest staat er niet meer bij, maar als je wilt kan ik die nog wel voor je opduikelen. 
Hahaha, ja, goede (ach ja, ook natuurlijk droevige :() blog! :)
Op mijn vorige werk heb ik een collega van mij eens die mp3 laten horen, dat kon ik hem niet onthouden, aangezien hij groot fan was van scheetkussens e.d.
En ga je vanaf nu dan ook in zo’n rood latex pakje naar de uni?