Maar ja...
Ik zou vanavond natuurlijk kunnen loggen over mijn Gooische vrouwenrok, ja ja. Drie collega's barstten vandaag namelijk in spontaan gejubel uit toen ze mijn nog betrekkelijk nieuwe kledingstuk zagen. 'Is dat dezelfde rok als gisteren in Gooische vrouwen?' kirden ze. Ik had natuurlijk kunnen zeggen: 'Gooische vrouwen? Denk je dat ik daar naar kijk?' maar dat deed ik natuurlijk niet, want daar ben ik veel te ouderwets en Limburgs beleefd voor. En dus ging ik thuis even op de site van RTL kijken, want ik wilde ook wel eens zo'n Linda de Mol in mijn rok zien. Maar denkt u nou dat ik wat te zien kreeg van de Gooische vrouwen? Snotverdikke, het fillemke weigerde gewoon dienst! Schade. Daar had ik anders mooi over kunnen schrijven, maar ja. Dus niet, h??Ik zou vanavond natuurlijk kunnen loggen over twee universitair docenten die zaten te praten in de trein. Van eentje had ik ooit op een blauwe maandag les gehad, maar die herkende mij echt totaal niet. Ik bedoel, ik word ook al oud, dik, grijs en rimpelig en zo. Dus ik begrijp dat wel, kein Problem. Maar goed, ik ging dus proberen te horen waar ze het over hadden, want zo ben ik dan ook wel weer. Af en toe viel er een naam die ik kende, maar de twee universitair docenten spraken heel beschaafd en zacht, dus het merendeel van de tijd verstond ik er geen bal van. Wat op zich goed is, want hard pratende mensen in de trein zijn echte oelewappers. Maar toch. Jammer. Daar had ik anders mooi over kunnen schrijven, maar ja. Dus niet, h??
Ik zou vanavond natuurlijk kunnen loggen over het feit dat ik me bij thuiskomst best wel es een delirium zou willen zuipen. Gewoon voor de gein. Omdat er nog maar weinig deliria in mijn leven voorkomen. Maar neen, ik ben tegenwoordig een verantwoordelijk mensch. Dat heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat. Er heeft zich namelijk een curieus soort studiefanatisme van mijn meester gemaakt, on-waar-schijn-lijk. Ik ben helemaal onder de indruk van mezelf. Ik ga dus dadelijk es lekker verder met het lezen van mijn artikel over de receptie van het werk van Virginia Woolf in Nederlandse kranten en tijdschriften tijdens het interbellum. En ik vind het nog leuk ook, godbetert. Geen cr?me de cassis voor mij dus. Dommage. Daar had ik anders mooi over kunnen schrijven, maar ja. Dus niet, h
22 reacties
Manmanman, wat missen we dus weer veel he.
Maar die rok, die wil ik echt wel eens zine, zowel op jou als op Linda ‘duifje’ de Mol 
Ik zou nu kunnen reageren dat ik keihard heb zitten lachen achter de computer. Maar ja, ik lach in het openbaar niet hardop, dus bleef het bij een glimlach.
God, wat had ik prachtige reacties kunnen bedenken als je over een van die zaken had gelogd, maar nu moet je ‘t met dit lullige zinnetje doen.
Pas de creme de cassis? C?est dommage!
Maar Virginia Woolf is inderdaad uebercool. En jij ook, met je voortvarende studiegedrag :)