De lijkverbranding
Soms zou ik willen dat ik mijn gare fotocamera overal mee naartoe sleepte, zodat ik foto's zou kunnen maken van rare dingen die op mijn pad komen. Zoals nu in de UB bijvoorbeeld. In de UB hebben wij van die Albert Heijnmandjes, waar je dan je meuk in pleurt en waarmee je afdaalt de krochten van de letterenbibliotheek in. Ik heb net een negentiende-eews boekske opgevraagd met de welluidende titel 'De Lijkverbranding' en dat in mijn mandje gemieterd. Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik vind dat dus een extreem vies woord, dat 'lijkverbranding'. En dat zit 'm vooral in het woord 'lijk', want dat vind ik een van de meest nare woorden uit de Nederlandse taal. Ik noem zoiets ook liever 'een dooie' of 'een kepotte'. Vind ik veel fijner klinken, 'een dooie' of 'een kepotte'. Kijk, dooien en kepotten zijn sowieso al niet fijn, maar laten we dan met z'n allen afspreken dat we er in ieder geval een beetje een gezellig woord voor gebruiken. En dus niet 'lijk'. Getsiederrie.Afijn, dat negentiende-eeuwse boekske ligt daar dus mooi te liggen in mijn Albert Heijnmandje. Echt, het is dat het zaterdag is en er bijna niemand in de UB zit, want anders zou ik me echt kapot schamen voor een toevallige voorbijganger die een blik in mijn mandje werpt. Want dat doen toevallige voorbijgangers. Vooral als ze zo nieuwsgierig van aard zijn als ik ben. Ik kijk altijd in de mandjes van anderen en dan denk ik: 'Ooooh, die studeert rechten! Ooooh!' of iets in die geest. En daar denk ik dan het mijne van. Want het mijne van dingen denken, daar ben ik echt extreem goed in.
Maar ja. Wat denk je nou als toevallige voorbijganger als je op dit moment in mijn Albert Heijnmandje kijkt? Want wat studeert een mens als hij of zij een boekje met de titel 'De lijkverbranding' in zijn of haar Albert Heijnmandje heeft liggen? De toevallige voorbijganger denkt even na en komt tot de conclusie dat er natuurlijk zoiets bestaat als autopsie bestaat en dat dat vermoedelijk wel iets met geneeskunde te maken zal hebben. Maar dan. Autopsie is natuurlijk niet hetzelfde als crematie. De wakkere toevallige voorbijganger zal zijn wenkbrauwen fronsen en zich in stilte afvragen of artsen tegenwoordig ook al crematies uitvoeren en tot de conclusie komen dat dat zeer zeker niet het geval is.
Vervolgens zullen de raderen in het hoofd van de toevallige voorbijganger als een idioot gaan draaien: 'Lijkverbranding! Nee! Deze student moet een lijk kwijt! Aaaargh, wat te doen? Ik ben een moord op het spoor! Peeuw!' Vervolgens bekijkt de toevallige voorbijganger de bezitster van het Albert Heijnmandje en het boekske en stelt vast dat deze wel heel ineengedoken achter haar computer zit en met een gepijnigde blik in haar ogen iets in een schermpje zit te typen. Wat een tronie, het lijkt wel of deze dame geen nek heeft! (Ik heb momenteel een stijve nek, mijn kop staat scheef op mijn lijf... heel elegant). En mensen die geen nek hebben, die zijn link. Dat weet iedereen. Net zoals mensen wiens ogen te dicht bij elkaar staan. Of mensen die een horrelvoet hebben. Of twee.
Ik denk dat ik dat boekske eens even heel snel op z'n kop ga leggen.
Voordat ik dadelijk in het gevang terecht kom.
Want daar heb ik toch echt even geen zin in, in het gevang...
twintig reacties
dat klinkt razend interessant..ik denk dat ik gelijk even ga snuffelen in de boekenwinkel (of bol.com) over hoe en wat…studeert u dan niet iets met speurneuzen of
als een (the singing)detective?
De ware paradox begint pas, wanneer je de student die je gaat verlinken moet vermoorden, zodat die je niet kan verlinken voor de moord die je niet gepleegd had en waarvoor je dus niet in het gevang wilde komen…
Pieter: Ik wist dat die vraag ging komen. Het heeft iets te maken met een passage over crematie in een negentiende-eeuwse roman, zeg maar.
Cyriel: Whahahaha.
Dan heb je wel alle tijd om rustig je scriptie te schrijven. Eigenlijk best een optie, nu je het zo zegt.