Het mysterieuze lampje
Er is een lampje, waarvan ik niet weet of het bestaat. Ik zou heel graag willen weten of het bestaat, maar daarvoor moet ik een experiment uitvoeren. Het type experiment dat ik heel moeilijk uit kan voeren. Niet omdat ik gevaarlijke chemische stoffen oid nodig heb, neenee, op zich is het een eitje om dat experimentje uit te voeren. Maareh, het is wel heel slecht voor mijn gezondheid. Vooral voor mijn bloeddruk...Het lampje waarvan ik namelijk graag het bestaan bevestigd wil zien, is het benzinelampje in mijn auto. U weet wel, zo'n lampje dat gaat branden wanneer de tank bijna leeg is. Volgens mij heeft iedere auto dat wel zo'n beetje. Alleen uh, tja, in mijn autootje heb ik het dus nog nooit gezien. Dus helemaal zeker ben ik niet. En dat vind ik heel vervelend. U denkt nu vast: 'duh, das toch simpel, gewoon blijven rijden tot er een lampje gaat branden'. Maar dat kan ik dus niet. Want stel nou er is inderdaad geen lampje; dan sta ik dus op een gegeven moment met een lege tank naast de weg. Iets waar ik bar weinig zin in heb. Of wat nou als ik wel een lampje heb, maar dat het stuk is, en het dus eigenlijk al meerdere malen had moeten gaan branden op die momenten dat ik probeerde door te rijden tot er een lampje zou moeten gaan branden, maar dat dus niet gebeurde waardoor ik denk dat ik geen lampje heb en dus toch maar weer ging tanken voordat ik met een lege tank naast de weg zou belanden (volgt u het nog?).
En dat is dus echt al heel moeilijk voor me, blijven doorrijden. Zodra de benzine-meter op het laatste streepje komt, begint mjin inwendige stemmetje al te roepen dat ik binnenkort moet tanken. En dan begin ik al te rekenen en te plannen wanneer ik dat dan doe. Want als het pijltje het laatste streepje bereikt heeft, kan ik makkelijk nog een keer van Nijmegen naar Venlo rijden. Maar ook een treugweg, dat wordt krap. Althans, in mijn beleving wordt dat krap. Ik probeer het dus wel eens, in een dappere poging het lampje te ontdekken, maar meestal durft mijn bloeddruk het ergens halverwege toch niet meer aan (als het pijltje toch wel heel erg dichtbij, of zelfs op (whaaa erop!!) de E van empty komt te staan. En dan rijd ik toch maar weer een van de vele tankstations op waar ik onderweg langskom. Bij voorkeur de goedkoopste natuurlijk, maar he, bloeddruk breekt wetten he.
Dus tja, nu blijft het toch nog steeds een mysterie he. Heb ik nu een benzinelampje of niet... Duidelijk een van de belangrijke levensvragen...
56 reacties
anders ga je even onder de kap van de auto sleutelen misschien kom je zo tot grote ontdekkingen.
(of moet je niet onder de kap kijken of er een lichtje brand?????) pardon voor mijn eventuele niet goede kennis der auto monteur.
T13: Dat had ik in het begin ook, halverwege stond voor mij ook al gelijk aan bijna leeg. Maar dat vond het rationele gedeelte van mijn brein toch echt wel wat te ver gaan. Dus toen ben ik maar gaan trainen, en zowaar, ik red het nu tot het laatste streepje! 
Maar ja, voor noodgevallen, wil ik toch weten of ik zo’n lampje heb he…
En om daarvoor onder de kap te kijken heeft helaas geen enkele zin…
Bij ons doet de benzinemeter het helemaal niet meer. Nu gooien we steeds de tank vol en schrijven dan de kilometerstand op. Als we ongeveer 650 kilometer verder zitten, gaan we weer tanken.
Het leven kan zo heerlijk simpel zijn!
Wij rijden ook op een kilometerstand, omdat bij ons dat irritantje lampje om de haverklap aan is, terwijl ik dan echt nog bijna 150 km kan rijden.
Het probleem in jouw geval is alleen dat dit niet heel erg helpt omdat je wel moet weten bij hoeveel km’s de tank leeg is en je dat dus niet weet omdat je hem nog nooit (bijna) leeg hebt gereden. Tenzij je weet hoe zuinig (of niet zuinig) je auto ongeveer rijdt, dan kun je het uitrekenen op basis van de vorige getankte hoeveelheid. Hmm, maar dan blijft het erbij dat je niet weet hoeveel er nog in de tank zat toen je ging tanken..
Ik begin je dilemma te begrijpen…
Hahaha, ja he, Carla, dat is dus het dilemma. De kilometer teller kijk ik ook wel naar, natuurlijk, en ik begin dus hartkloppingen te krijgen wanneer ik boven de 600 km kom. Dan ben ik ook wel al zo’n beetje op de E gearriveerd, dus dan moet ik echt echt tanken van mijn bloeddruk. Maar misschien kan ik dus wel makkelijk 650 halen, en 700 in noodgeval (als bij 650 het lampje aangaat en je dan nog zo’n 50km kunt rijden op je laatste litertjes.) Maar ja, dat weet ik dus niet en kan ik niet weten/berekenen, zoals je al zei
Ik heb het ook nog nooit tot het lampje laten komen. Ergens zou het me wel rust geven als ik precies zou weten hoeveel ik nog kan rijden op een bijna lege tank. Maar ja, dan had ik maar een luxe auto met boordcomputer moeten nemen ipv mijn lieve maar goedkope Micra’tje.
De oplossing is simpel: je komt naar Sittard en je gaat blokjes rijden om het tankstation bij mijn ouders in de straat totdat je lampje begint te branden. Dan ben je nooit ver verwijderd van het tankstation, mocht ie ermee ophouden. Dan kun je lekker zo’n jerrycan gaan vullen, want dat lijkt me dan wel best weer tof.
Hoezo jerrycan? Wou je me zeggen dat de gehele familie K. dan niet komt helpen om me naar het tankstation te duwen?
Ja! Nog beter! Duwen, dat heb ik altijd al gewild.
Of met zo’n sleepkabel. Ik zie het echt al helemaal voor me.
En terwijl jij zestien uur rondrijdt (weet ik veel hoe lang het duurt om zo’n tank leeg te rijden als je rondjes rijdt, dan zorg ik voor koek en zopie op het veldje naast het huis van mijn ouders…)
Ik zou zeggen: laten we dit doen! Lijkt me jofel. 
Mag ik ook meedoen? Zorg ik voor de spandoeken en het klokken. Want we gaan natuurlijk wel op tijd, om er een beetje een competitief element in te gooien.
Op zich hoef je niet eens rondjes te gaan rijden om benzine te verbruiken.
Gewoon bij het tankstation gaan staan, bij voorkeur zo’n onbemande want dat scheelt lastige vragen, en dan je versnelling in z’n vrij en gas geven maar! Airco aan als het tegelijkertijd 30 graden is helpt ook nog wel om het wat te versnellen. Het zal wel stinken en herrie maken maar op een gegeven moment is de benzine wel op…
Maarten: Aangezien ik tussen de koek- en zopiemomenten buiten in de tuin zit en dat ongeveer 50 meter van het bezinestation verwijderd is, stel ik voor dat Virginie toch voor de rondjes gaat. Anders hoeven we nog niet te zorgen voor jerrycans, te slepen of te duwen. En dan zit ik in de stank en neuh, danke.
Of we moeten afspreken dat we dan de auto sowieso naar het huis van Cyriels ouders duwen (aan het einde van de straat), alwaar we een genante barbecue of een vergelijkbaar vreetfestijn houden?
Of is dat te raar?
Ik ben helemaal voor mense! Laten we er een volksfeest van maken!
Want Maarten’s plan helpt me welliswaar om het bestaan van het lampje te ontdekken, maar helpt me niet verder in de oplossing naar hoeveel km ik dan nog met lampje ongeveer zou kunnen rijden…
Dus ik ga voor de rondjes met afsluitende barbecue!
Cyriel: Zeg even tegen je ma dat ze alvast boodschappen gaat doen!
De braderie en het toejuichen van Virginie wanneer zij langsrijdt, alsmede de koek en zopie vindt in de tuin van mijn ouders plaats. Mijn vader zal dan Duitse schlagers spelen op de accordeon (dat weet hij nog niet, maar Cyriels moeder weet evenmin dat ze boodschappen moet doen, dus dan staan we quitte wat de inbreng van onze families betreft!)
Amaai. Dit is bijna net zo goed als het uitje naar Lent, waar er volop met knakworsten werd geslingerd! (Wat klinkt dat dubieus, zeg…)
Ja, die stank, dat bedacht ik ook, eigenlijk kan je dat alleen uitvoeren op de dag dat er een harde wind staat in een bepaalde richting, en dan zal Rosalie aan de andere kant moeten gaan staan met haar versnaperingen voor Cyriel met zijn spandoeken en stopwatch.
Maar volksfeesten zijn een goed idee, en kunnen we voor de grap Virginie niet vragen een paar rondjes ook in z’n achteruit af te leggen?
Oh, en nog eentje, zorg je dat die tank bijna leeg is voordat je start? Met een volle tank kan je (denk ik) 700 kilometer rijden, en met blokjes om het huis duurt dat 14 uur :)
Die veertien uur, dat is dus juist het leuke.
Oh, mijn moeder weet nog steeds van niks. Is de verrassing alleen maar groter.
Die van die achteruit vind ik een goede suggestie.
Ik stel voor dat Virginie ook af en toe op twee wielen door de bocht gaat. Veertien uur is lang, we moeten toch wat te zien hebben…
Zou er in het Guinnes book of worldrecords een record staan voor zo lang mogelijk op 1 tank rondjes rijden?
Die van die achteruit vind ik een goede suggestie.
Ik stel voor dat Virginie ook af en toe op twee wielen door de bocht gaat. Veertien uur is lang, we moeten toch wat te zien hebben…
Zou er in het Guinnes book of worldrecords een record staan voor zo lang mogelijk op 1 tank rondjes rijden?
Als je het echt graag wil weten, dan zet je toch gewoon een jerrycannetje met benzine in je auto… Je rijdt door tot het lampje brandt, of tot het niet meer kan en hoepla… weer een levensvraag opgelost!
R.: Dat vind ik echt te pragmatisch. Op twee wielen door de bocht, da’s veel mooier. Dat zou jij ook moeten vinden, trouwens.
Ja… dat vind ik ook… maar soms overkomen mij plotselinge momenten van pragmatiek… ik probeer dat ook tot een minimum te beperken.
Ik begin me al lichte zorgen te maken als het wijzertje voorbij de helft van de tank dreigt te raken en laat het wijzertje al helemaal niet in de buurt van het laatste streepje komen. Een bekend gevoel, en ook ik vraag me wel ‘ns af of ons autootje zo’n lampje heeft. Een olielampje is er overigens wel, en dat brandt om de haverklap. Niet op olie, overigens, maar gewoon elektrisch (ZO oud is die auto nou ook weer niet!).