Het bondsconcours
Afgelopen weekend was ik bijna de hele dag in de Maaspoort in Venlo. 't Was namelijk bondsconcours en aangezien mijn zus elk jaar meedoet met het bondsconcours, is er altijd wel een reden om af te reizen naar Venlo. Of naar Roermond. Of naar Heerlen. Het ligt er maar net aan waar het bondsconcours plaats vindt.Oh. Ho! U weet natuurlijk niet wat dat is, het bondsconcours. Nou, het bondsconcours is een betrekkelijk geniaal concept. Vier dagen lang spelen Limburgse harmonie?n, fanfares en brassbands voor punten. Op allerlei niveaus, van nogal laag tot nogal hoog. Vooral dat nogal hoge niveau is betrekkelijk briljant, vooral in het zuiden des lands. Een waar feest, wat ik u brom. Het bondsconcours zelf is vooral nogal rommelig. Allerlei morsige types strompelen de Maaspoort binnen om het korps waarin hun familieleden, vrienden of dorpsgenoten spelen te bejubelen. Ik verdenk sommige mensen er zelfs van dat het bondsconcours ??n van de weinige keren in hun leven is dat ze 't turp verlaten, ja ja.
Mijn zus en ik zijn concoursverslaafden. Voor mijn zus is het wat makkelijker om concoursverslaafd te zijn, want die speelt hoorn en omdat ze dat nogal goed kan, is er altijd wel een vereniging die haar mee wil hebben naar het bondsconcours. Ik heb wel eens overwogen om klarinet of zo te gaan spelen, gewoon om er in ieder geval eens in de vier ? vijf jaar bij te zijn. Want ik heb niet de illusie dat ik ooit zo goed word in het spelen op een stuk brandhout dat ik ook elk jaar mee kan doen. Wat er precies zo wunderbar aan een concours is, dat kan ik niet precies uitleggen. Ik vermoed dat het iets te maken heeft met het oer-Limburgse karakter van het geheel en de vaak al meer dan honderdjarige geschiedenissen van de verenigingen die meedoen. De gestresste dirigenten. De achtjarige die voor het eerst mee mag op de derde rij klarinetten. Het vage, onleesbare juryrapport. Het Limburgse volkslied dat elk concoursweekend afsluit. De rillingen die over je rug lopen als het koper loepzuiver en -gelijk inzet. De muzikaliteit die je met amateurs kunt bereiken, mits je het handig aanpakt. Het drinkgelag na afloop.
Ik wil ook weer es. Dus als u van een harmonie bent en denkt: nou, wij gaan volgend jaar en hebben nog een harp nodig, geef dan een gil.
Let wel: ik ga alleen op concours bij de Limburgse bond. Die andere bonden zijn toch een beetje voor watjes.
36 reacties
Ach. Ach. Die oerlimburgse tradities van concoursen, oogstfeesten en andere trötpartijen. Daar ga ik toch altijd een beetje van janken, diep van binnen. Dat snap je niet als je het niet kent.
Virginie: Scheisse, ik heb nog even gedacht: ik bel Virg! Maar eh, jij werkt toch op zaterdag? (Ik heb trouwens ontdekt hoe verdammt leuk Venlo is. Dat was me even ontgaan. Ja, schop mij gerust!)
Octavie: Oogstfeesten, ja! Daar ging ik vroeger altijd heen in Berg aan de Maas samen met mijn oma en mijn tante. Dat was altijd brullen van het lachen en dan zo’n tentenfeest erbij, wunderbar!
Virg: Trouwens, mijn zus gaat volgend jaar op WMC (Als ze het rondkrijgen met de fanfaar, that is), dan moet je dan maar mee. En je gaat gewoon op hemelvaartsdag mee naar de Oranjerie, naar het meest wunderbare harmonieconcert ter wereld: het gezamelijk concert van de beide Thorner harmonie?n. Ik heb er nu al zin in!
Misschien kan ik het zo regelen dat de fanfaar op WMC een harp nodig heeft ;) En anders leer je maar snel (spoedcursus) trompet, bugel, fots of sjuuf. Mag je zowieso mee hahaha! Of misschien ben je geinteresseerd in vinger-cymbaal?
Rudy: Ja, the one and only. 
Nietzsche1982: Schwester, zie je mij al met een fots? Auwieje. Saxophone is as far as I want to go. Voor de rest ben ik gewoon meer een herremeniemaedje. Om mee te doen, dan h?. Want een fanfaar dat vind ik eigenlijk mooier klinken.
Ge-wel-dig zo’n concours. Al zou ik natuurlijk dat Limburgse karakter moeten boycotten. De concoursen in de rest van het land zijn ook zo leuk. Om over topconcours nog maar te zwijgen! Maar de vraag die knaagt is toch wel of Jo de Metselaar er ook was?
Had ik d?t geweten! Ik vind dat ook zoooo geweldig en wilde heel graag dit weekend maar geen van mijn vrienden is zo gek om mee te willen (de enige die wel zou willen woont tijdelijk in Parijs, de troela). Nog heerlijker is zelf mee doen, liefst met je allereigenste orkest. Maar dit jaar ga ik voor het eerst met het WMC meedoen, dat moest ik nog meemaken. Ik zal ook eens peilen of er bij ons een harp nodig is 
ach, het bondsconcours. De zenuwen! De eeuwige repetities! De (wan)hoop! Geweldig, mooie herinneringen
DVN: Hahahaha, Jo de Metselaar! Mijn God, ik heb echt al heul lang niet meer aan de vent gedacht. Nee, die was er niet. Toch jammer. 
Liene: Please do. WMC dat moet ik ook nog es, want dat is natuurlijk toch een beetje het hoogst haalbare in dit rare wereldje.
Die Limburgse tradities zijn doorgaans inderdaad heerlijk… alleen het OLS… dat mag onderhand wel een keer opgeheven worden :S
De eerste en laatste zin van de derde alinea waren wel genoeg geweest hoor. De kunst van het kort houden.
Amai, daar had ik ook wel bij willen zijn! Machtig mooi!
Gezamenlijk uwen zuster zo luidkeels aanmoedigen, totdat we bijna de Maaspoort uigebonjourd worden