De slagroomberg
Geen boterberg, nee, u las het goed; de slagroomberg. Mijn persoonlijke vijand. Waarom? Omdat de slagroomberg altijd in de verrassingsaanval gaat. Hij duikt altijd op wanneer ik hem het minste verwacht.Ik wil namelijk geen slagroom. Ik houd niet van slagroom. Zeker niet van hele bergen. En daarnaast kan ik er ook nog eens niet tegen. Twee hele goede redenen om geen slagroomberg te willen. Die ik meestal dan ook met een meesterlijke souplesse weet te vermijden.
Soms zie ik hem toch niet aankomen. Zoals afgelopen weekend. Lekker gezellig met zijn allen uit eten. Helemaal geweldig. Het voorgerecht kwam en ging. Het hoofdgerecht kwam en ging en toen kwam de dessertkaart. En dessertkaarten zijn natuurlijk een mijnenveld voor de lactose-intolerante persoon. 80% van de desserts kan ik altijd sowieso al doorstrepen. De overige 20% zijn de lactose-vrije (het kopje thee), de lactose-arme (een wafel met warme kersen zonder slagroom en/of ijs) of de er-zit-wel-lactose-in-maar-het-is-zooooooo-lekker-desserts.
Maar nu stond er ook sorbetijs op de kaart in drie heerlijke vruchtensmaken. Mjammie. Maar ik ging het wel nog even navragen natuurlijk; want in die val ben ik al eens getrapt. Want hoewel sorbetijs op waterbasis gemaakt wordt; kan een sorbet weer gewoon met roomijs gemaakt worden. En dat wordt op een menu-kaart nog wel eens door elkaar gehaald. Een tripje naar de keuken later kreeg ik mijn bevestiging van de bediende; het was ijs op waterbasis! Ik zou heerlijk kunnen gaan smullen...
En toen kwam die dus he... Er verscheen voor mij op de tafel een prachtig schaaltje met vermoedelijk drie overheerlijke bolletjes vruchtensorbetijs erin. Ik zeg vermoedelijk, want zien kon ik het niet onder die enorme slagroomberg. Het was niet gewoon een toefje, nee, een toefje kan ik wel eraf scheppen, maar dit lag echt begraven onder de slagroom. En ik? Ik kon niets anders dan heel hard in lachen uitbarsten omdat de slagroomberg me toch weer te grazen had genomen. Want ik had inderdaad niet nog uitdrukkelijk gevraagd voor mijn ijsbolletjes zonder slagroom. Die slagroom stond ook niet op de kaart vermeld, maar hee, bij de desserts vraag ik meestal toch uitdrukkelijk voor wat-dan-ook ZONDER slagroom. Al doende leert men, nietwaar. Maar ja. Na het hele 'is het ijs op waterbaiss of melkbasis'- gesprek; had ik er niet meer aan gedacht. Zucht.
1-0 voor de slagroomberg dus. Maar een gelijkspel heb ik er nog van weten te maken hoor. Jaja. De bediening en de keuken waren namelijk wel zo vriendelijk een nieuwe portie voor me op te scheppen; deze keer wel met-zonder slagroom.
zestien reacties
Ik vind het ook zo jammer dat ik veel moet laten staan, maar ergens is het ook wel weer goed anders was ik vast heul heul heul dik geweest.
En gelukkig is het mij gelukt om pure chocola te waarderen… :)
En wederom een offtopic-berichtje voor Rosalie: http://www.hetrechtvandesterkste.nl/arch... Je snapt hem geheid.
De volgende keer moet je mij gewoon meenemen, ik verorber met liefde slagroombergen. Bij voorkeur Duitse, dat dan weer wel…