Nuit Blanche

Annie, hou jij mijn tassie even vast?

Van mijn goede vriend de Cavia Magistra kreeg ik de vraag of ik even mijn tas ondersteboven zou willen keren en de inhoud met hem en u, de zeer gewaardeerde lezer, delen.
'Komaan,' dacht ik, 'Wat alleraardigst van de Cavia Magistra. Dit is verdulleme een verzoek waar ik graag gehoor aan geef!'
En dus keerde ik mijn tas om, rangschikte mijn meuk, sprong op een stoel en maakte een foto van het wonderschone stilleven.
Kijkt u even mee?



In mijn tas treft u de volgende dingen aan:

1. Een vage negentiende eeuwse roman in readervorm. Deze ben ik momenteel uit mijn kop aan het leren om zo maar ineens in een prachtige negentiende eeuwse redevoering uit te barsten als ik daar zin in heb!
2. Mijn plu. Voor als er vloeistoffen vanuit het hemelgewelf op mijn permanentje nederdalen.
3. Een fijn omhulsel voor mijn fietszadel wanneer het nat is. Mijn zadel is namelijk kapot en ik ben te lam om een nieuw exemplaar te gaan kopen.
4. Fritsje, de tegendraadse iPod.
5. Gezinsverpakking paracetamol. Zonder verlaat ik het huis niet, stelt u zich namelijk eens voor dat ik zomaar opeens een afschuwelijke pijn in mijn elleboog krijg!
6. Blarenzalf van de Hansaplast. Een overblijfsel uit zonnigere tijden.
7. Potje lippenbalsem van de Bodyshop. Gebruik ik echt nooit, man. Lijkt te veel op lippenstift en dat is make-up en make-up is eng.
8. Pasje van mijn werk. Zonder kom ik het kantoor niet in of uit. Ik ben er nog niet uit of ik dat erg vind.
9. Reservebatterijen voor mijn fototoestel.
10. Een zooitje pennen.
11. Mijn portemonnee. Die erg dik is. Maar niet van het geld.
12. Mijn mobieltje, hip ende rood.
13. Mijn agenda. Die ik soms wekenlang niet gebruik. Wat er weer in resulteert dat het soms ook helemaal misloopt met mijn planning. Chaos alom, dus.
14. Een fles Cointreau. Die ik kocht in het vage Duitse plaatsje en die zo in mijn tas terecht kwam.
15. Mijn Moleskine, waarmee ik allerlei wilde en artistieke plannen had. Maar zoals gewoonlijk komt daar dus weer eens geen bal van terecht. Maar Hemingway had ook zo'n ding en ik denk dat het dus wel hip staat in de trein en zo. Voor de mensen die dan weten wie Hemingway is, h?? En dat ie een Moleskine had. Dat zullen er namelijk niet veel zijn, want ik weet zelf amper wie Hemingway was. Het enige dat ik weet is dat ie schreef en dat ie een Moleskine had. En dat ie 'The Sun also Rises' schreef, wat ik las toen ik 16 was en waar ik dus, o wonder, geen ene fluit van begreep. Maar goed, ik dwaal af.

Nog leuker dan de bovenstaande dingen, zijn de Dingen Die Even Niet In Mijn Tas Zaten:

1. Het portret van Fred Astaire dat ik overal mee naartoe sleep en waarvan ik de goedgelovige zielen dezer mensheid wijsmaak dat het een portret van mijn opa is.
'Maar ik ken hem ergens van,' zeggen de goedgelovige zielen dan.
'Ja, dat klopt,' zeg ik dan, 'Het is Fred Astaire. Die was president van de VS tussen 1931 en 1935.'
Waarop ik hen presidentieel aanstaar.
'Boh,' zeggen de onnozelaars dan.
Echt mensen zijn zo dom, u wilt het niet weten.

2. Mijn Mariabeeld. Dat sleep ik ook altijd met me mee, moet u weten. 't Is blauw en van plastic en ongeveer 10 centimeter hoog. En het heeft zo'n kitschy halo die gaat branden als ik een knopje onder het beeld indruk. Auwieje, de kitsch die ze in Lourdes verkopen... prachtig gewoon! Het beeld is nu even bij een goede huisvriend, die wat verlichting nodig heeft in deze donkere dagen. Vandaar dat het niet in mijn tas zit nu.

3. Een grote pot augurken en een DVD-speler. Dit is een traditie die ik met vriend R. deel. De bedoeling is dat je de DVD-speler en de pot augurken bij je hebt als je in de trein zit. En dat je dan iets gaat zoeken in je tas, waarop je tegen je side-kick het volgende zegt:
'Hee, houd eens even vast!'
En dan overhandig je hem of haar de DVD-speler en de grote pot met augurken. En dan zegt je side-kick tegen je medepassagiers: 'Ja, let op! Dadelijk haalt hij er ook nog een fiets uit!'
Dat is echt een heel leuk grapje als je er bij bent. Anders is ie maar matig, dat geef ik toe.

Is dat nou niet enig? Wilt u ook over uw tas zemelen? Nou, dat mag. Allez votre corridor. Ik ga niemand aanwijzen, want misschien wil die iemand wel helegaar niet en dat vind ik dan vervelend voor die iemand, want die raakt dan in de put enzo. En dan moet ik mijn Mariabeeld weer uitlenen en ja hee, met de kersttijd op komst wil ik toch wel graag dat Maria gewoon thuis in de kerststal staat en zo. Dat moet u mij maar niet al te euvel duiden.

Naam

E-mail

URL

Reactie Emoticons

Om automatische spam te voorkomen, vragen Virginie en Rosalie u om deze enigszins achterlijke vraag te beantwoorden...
Welke kleur heeft een citroen?

(Registreer/Login)

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kattebel
Ja, stuur mij e-mail als iemand anders reageert.

Verberg e-mail
Ja, verberg mijn e-mailadres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.