Nuit Blanche

Mijn arme schouders

Jaja, ook ik werd door Cavia Magistra uitgenodigd de inhoud van mijn tas te laten zien. Twee vliegen in een klap, dacht de Cavia ongetwijfeld, terwijl ik me ineens een mening aan moest gaan meten. Deed ik namelijk ?berhaupt wel mee aan stokjes? Een vraag die ik al sinds het blogbegin negeer, omdat er nooit eerder een stokje onze kant op kwam.

Tot nu dus. En eigenlijk he, ben ik dus niet zo van de stokjes. Maar voor deze keer doe ik toch mee. Natuurlijk omdat het Cavia Magistra is die me uitnodigt, maar ook omdat het hoog tijd is, dat u erachter komt hoe ik lijd. Of eigenlijk hoe mijn schouders en rug lijden. Ik sleur namelijk behoorlijk wat mee in mijn tas. Echt. Mijn tas is dan ook heel belangrijk voor me; ik moet altijd weten waar mijn tas is. Als ik mijn tas niet om heb terwijl ik onderweg ben; gaan er meteen alarmbelletjes rinkelen. Op zich handig om nooit ergens je tas te vergeten, maar minder handig wanneer je een keer gekozen hebt je tas niet mee te nemen 'omdat je toch niks nodig hebt'. Want dan gaan er dus ook alarmbelletjes af. Niet alleen omdat het dan voelt alsof ik mijn tas vergeten ben, maar ook omdat er misshcien toch iets gebeurt, waarbij ik mijn tas goed zou kunnen gebruiken!

Kijk dus mee naar de tas-inhoud van een neurotisch persoontje:


1. Een heusch Mazda-mapje met autopapieren en aanverwante zaken.
2. Een kopie van mijn beoordelingsformulier, dat nog in mijn tas zit na mijn beoordelingsgesprek van vorige week.
3. Een leeg plastic tasje. Je weet maar nooit wanneer je een lege plastic tas nodig hebt, toch?
4. Wegens verkoudheid heeft het immer aanwezige rolletje pepermuntjes tijdelijk plaats gemaakt voor een hele lading keelsnoepjes.
5. Een stappenteller die al maanden in deze tas slingert (en het allerergste is de naam die op het ding zelf staat: pedo-meter).
6. Sleuteletui met daarin de Sleutelbos van mijn woonst in N. Daaruit kunt u concluderen dat ik de foto heb gemaakt in mijn ouders' woonst te V., die sleutelbos zit nu dus niet in mijn tas, maar ligt bij de deur. In N. is het dus precies andersom.
7. Twee pakjes thee. Wat? U staat nooit ineens met een kop heet water in uw handen wensend dat u een zakje thee bij u had?
8. Een paar zakjes Ibuprofen 600. Tja, als je het doet, moet je het ook goed doen.
9. Muffinvormpjes. Tja, wat die in mijn tas doen, hoef ik neem ik aan niet uit te leggen.
10. Telefoon. Helaas niet meer mijn paarse telefoon met kerstboomverlichting (dat was mijn eerste telefoon, en ik mis hem nog steeds. Ook al was het een koelkast. *snif*).
11. Een paar witte katoenen handschoentjes. Nogal eens nodig op het werk.
12. Pennen. Slechts twee deze keer, aangezien ik er vorige week een stuk of 7 uitgegooid heb. Het was te frustrerend dat ik altijd net een van die drie pennen eruit wist te vissen die het niet meer deden.
13. Een klein, reuze-schattig varkentje met een vrolijk rinkelend belletje erin. Hing aan mijn tas, todat het touwtje kapot ging. Nu rinkelt het dus alleen nog maar in mijn tas, tot opluchting van vele mensen om mij heen...
14. Verzameling rondslingerende oude theaterkaartjes, restaurantbonnetjes en nog meer van dat soort grut.
15. Agenda.
16. Anti-misselijkheidsbandjes voor (lange) bus- of autoritten.
17. Pillendoosje.
18. Nog meer pillen.
19. De Random Reader, jaja, ik kan achter iedere computer mijn bankzaken regelen. Als ik mijn tas maar bij me heb.
20. Een stukje touw. Want dat komt altijd wel een keer van pas, een stukje touw.
21. Paraplu. Functie bekend, neem ik aan.
22. Labello. Iedere tas hoort minstens 1 lipverzorgend product te bevatten, nietwaar?
23. Portomonnee. Zonder geld kom je tegenwoordig meestal niet ver.
24. Studentenkaart in het oorspronkelijke studentenkaartmapje.
25. Een drukverband. Voor de echte noodsituatie.
26. Een houder voor de enige echte Nuit blanche visitekaartjes.
27. Het lege -snik- mapje voor mijn OV, waar nu dus een strippenkaart in zit.
28. Oordopjes.
29. Mijn geweldige roze klemvormige MP3-spelertje, met USB-aansluitkabeltje erin.
30. Pleisters. Alle soorten, alle maten... Voor het geval een drukverband toch een beetje overdreven zou zijn...
31. Zakdoekjes. In een roze verpakking :)
32. Zeewater neusspray. Een overblijfsel uit de hooikoortsmaanden. Ook handig met de verkoudheid van nu.
33. Neuszalf, ook voor (of dus tegen) hooikoorts.
34. Portfolio deel I. Fotoboekje van een deel van mijn baksels. Het wordt tijd voor portfolio deel II.
35. Zonnebrandcreme. Ook nog een overblijfsel uit de zonnigere maanden.
36. Pasje van mijn werk.
37. Een stukje tekst uit 'Jane Eyre'. Dit draag ik al zeker 5 jaar met me mee...
38. Mijn LidPod. Met luidsprekertje. Om 's nachts samen mer Rosalie naar filmpjes te kunnen kijken
39. Telefoonoplader.
40. Een haarklem. Ergens zitten ook nog haarelastiekjes in de tas, maar die kon ik zo snel niet terugvinden...
41. En last but not least; een reis-naaisetje. Voor het geval een keer een knoop afvalt natuurlijk. Of een zoom los raakt. Of een rits kapot gaat. Of meer van dergelijke noodsituaties.

Tja, wat kan ik zeggen. Een voorbereid mens telt voor twee, nietwaar? Want dit is dus eigenlijk het basispakket, dat nog uitgebreid wordt al naar gelang de dag die ik tegemoet ga. Mijn arme schouders dus.

Maar nu komen we dus nog bij de kwestie van het stokje. Dat moet doorgegeven worden. En aangezien mijn waarde zuster al heeft verzaakt (hoe begrijpelijk ook), voel ik me toch verplicht op zijn minst 1 iemand aan te wijzen. En dat wordt Prosper, waarde lezers. Want Prosper draagt ook altijd een rugzak bij zich. En het kan helpen, om de voor u zo uiterst mysterieuze Prosper, een ietsie minder mysterieus te maken.

Naam

E-mail

URL

Reactie Emoticons

Om automatische spam te voorkomen, vragen Virginie en Rosalie u om deze enigszins achterlijke vraag te beantwoorden...
Welke kleur heeft een citroen?

(Registreer/Login)

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kattebel
Ja, stuur mij e-mail als iemand anders reageert.

Verberg e-mail
Ja, verberg mijn e-mailadres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.