Wat een jammerdal
Ave. Hierbij een korte en welgemeende groet vanuit de Koninklijke Bibliotheek te 's-Gravenhage aan u, mijn trouwe lezerspubliek.Vandaag ben ik teneinde mijn intellectuele capaiteiten te vergroten in de Hofstad neergestreken, alwaar ik mij geheel ende al lens zit te staren op negentiende-eeuwsche tijdschriften, zowel in het echie als op microfilm, gunst. Het doet mij dan ook deugd u mede te kunnen delen, dat ik mij vande boven tot beneden en vande links tot rechts in negentiende-eeuwsche sferen bevind. Ja, ik voel mij behoorlijk deftig heden ten dage... geheel ende al zoals mijn alterego eruitziet in haar wit gesteven boordje op de welbekende foto van Rosalie en Virginie Loveling. Daarnaast kan ik de verheugende mededeling poneren dat dit bezoek aan 's-Gravenhage niet voor niets is geweest: mijn IQ is minstens 50 punten gestegen en parbleu, het was al zo hoog.
Helaas komen mijn intellectuele bezigheden in de Koninklijke Bilbiotheek met het be?indigen van dit logje tot een jammerlijk eind. Ik ben nog in dubio of ik ze voort wil zetten in een fijne uitspanning zoals het Mauritshuis of het Gemeentemuseum, of dat ik in dezen toch maar geheel mijn aard volg en mij laaf aan het kopen van enige fijne kledingstukken of andere zaken die ik in het geheel niet nodig heb in 't dagelijksch leven.
Later dit weekeinde zal ik u nader verslag uitbrengen van enige tot het vermaak dienende ontdekkingen die ik in de KB heb gedaan, maar daartoe moet eerst wat creativiteit aangewend worden en daarvoor zal ik mij toch eerst weer naar mijn woonst moeten begeven. Daar waar de chaos regeert en de alledaagschheid van het dom-menselijk bestaan mij op gruwelijke wijze zal achtervolgen. Wat een jammerdal.
Vaart wel, lieve vrienden!
28 reacties
maarten: Ik ben ondertussen weer genezen, hoor. Ik heb eens lekker ongegeneerd limegroene, roze en kanten tafelaccessoires gekocht in Den Haag. En twee DVD’s. Wie had het hier over bibliotheken en meer van dat soort kul? 
Ik zie nu een Rosalieke in een negentiende-eeuwsche kleedje voor me in een ongelofelijke rotzooi kamer vol oude pizzadozen en bakjes van de afhaalchinees. :)
vol oude pizzadozen en bakjes van de afhaalchinees?
Dat noem ik geen Chaos die regeert, maar vuil :P Gelukkig is dat dus niet het geval, anders ging nooit meer bij mijn literaire zuster op bezoek. Laat staan dat ik er iets zou eten…
Duidelijk, al dat negentiende eeuwse gelees is besmettelijk. Je taalgebruik gaat al een eind die richting in :)