Bling, Parijs en Susan Boyle
Nou, dat was raar. Ik zat net bij photo agencies te klikken voor foto's van het grote galadiner met Nederlandse en Zweedse royals vanavond. Oh, u doet dat nooit? Nou, ik wel. Want twee royale families die elkaar bezoeken dat betekent echt heul veul bling. HEUL VEUL BLING. En Rosalie is net een ekstertje. Die houdt ontzettend veel van bling. Ik bedoel, ik draag het niet, want ik heb toevallig wel smaak, ja. Maar loeren naar heul veul bling? Komaan mensen, dat mag. Echt.Maar goed, ik zat dus bij een Belgisch fotoagentschap schuimbekkend te F5-en en toen stuitte ik op een foto die mij zomaar ineens terugslingerde in de tijd. Naar 1996 of zo. Of 1997, pin me er niet op vast. Het was rond pasen en ik was voor het eerst in Parijs. Daar stapte ik met mijn ouders in lijn 7 naar station Concorde en daar kwam ik voor het eerst boven de grond. En zag Parijs. En wel precies (ja nee, echt prrrrrrecies) dit beeld:
Nou vraag ik u. Dan zoek je royals en dan krijg je dit, is dat niet wonderbaarlijk?
Ik moest er bijna van janken.
Net zoals toen met die Paul Potts bij Britain's got Talent.
Van die Susan Boyle vorige week moest ik trouwens niet janken.
Dat zag ik al van mijlenver aankomen. Ik denk namelijk dat ze in Engeland een van de buitenwereld afgesloten dorp met van die lelijke, maar fijn zingende mensen hebben. Net zoals in Asterix, maar in plaats van met sterke mensen dus zingende mensen. En ??n keer in de zoveel tijd mag er ??n uit om mee te doen aan Britain's got Talent.
Misschien moet ik ook es in dat dorp en dan eruit en op teevee, zeg maar.
Maar ik weet dus niet of ik lelijk genoeg ben.
(En ja Cyriel, maak van je hart maar geen moordkuil. Gooi het eruit, jungske. Doe maar die van Stevie Wonder).
Nou, ik ga weer even verder met F5-en en zoektochten naar royalties. En de bijbehorende bling. Misschien later daarover meer, het ligt er een beetje aan of ik inspiratie heb voor een raar royaltie-verhaal.
Doei.
24 reacties
Virg: Tsssk, die drank hebben wij helemaal niet nodig. Nou ja, jij dan. Maar nu ik weet dat het Paul Potts pis is, denk ik dat ik mij ga toeleggen op een andere carri?re, zoals bijvoorbeeld bloemschikken of hondenshows of zo.
Mooi klankdicht trouwens: Paul Potts pis is.
Misschien moet ik toch maar dichter worden.
whahahaha, ook ZO mijn humor, en als ware het het stukje chocola in de punt van de cornetto nog de cyriel link…. Ik zoek naar het juist woord, maar ik kom niet verder dan fabuleus.
Je kunt beter doen zoals ik: live gaan royaltywatchen in Den Haag. Vandaag met mijn leerlingen en Duitse gastleerlingen op het Binnenhof driftig gezwaaid naar ZKH de kroonprins en haar van Gustav. Zij schijnt uit Duitsland te komen, dus de verbroedering was compleet. JP was er ook en Maxime en Jozias. Tot slot nog heerlijk koffie gedronken met Rita V. twee tafeltjes verder op hetzelfde terras. En de zon scheen maar…
Hahaha!
En dan ga ik nu een geheim vertellen: wisten jullie dat M als kindje een Mr. T-poster had, omdat ze zijn gouden kettingen zo mooi vond? Dat is pas bling!
F.: Oh jee, dat is echt een no-go voor mij, live royaltiewatsjen. Kijk, royaltiewatsjen daar kan je nog een beetje lacherig om doen als je het met een internationaal gezelschap van cynische hogeropgeleiden doet ergens op een mysterieus van de rest van het internet afgesneden forum. Maar naar de royalties toegaan? Neen. Dat mag alleen als ze toevallig in je buurtje komen en je kunt veinzen dat je ze tegenkwam op weg naar de supermarkt of als je (zoals jij) ze onverwacht tegen het vege lijf loopt. 
P: Ja, de Mr.T adoratie van M. was mij bekend. Dat is inderdaad mooie bling!
Whahahahaha! Dat dorp ja, precies als in Asterix! Hahahaha! Jij hebt zo mijn humor.