Keet Boesj
Toen ik klein was, keek ik wel eens met mijn ouders naar de Soundmix Show. Met Henny, weet u wel. Die kerel met dat paard, werkt nu voor de EO, geloof ik. Nou, dan weet je het wel.Maar goed, de Soundmixshow dus. Terwijl mijn ouders met spandoeken voor de tv zaten voor de Gerard Jolings en de Marco Borsato's van deze wereld (mijn ouders kennende, interesseerde het hen hoogstwaarschijnlijk geen ene fuck, maar iedereen keek, dus wij ook), had ik een hele andere favoriet. Ik was namelijk voor Kate Bush. Die zong namelijk echt cool, vond ik. En ze droeg een prachtig gewaad. En er was veul rook. Ik vond dat wel wat, zo'n gewaad en veul rook. Tegenwoordig zou ik dan aan mijn moeder voorstellen om als Kate Bush te gaan met carnaval, maar daar was ik toen nog niet mee bezig. Toen wilde ik namelijk alleen maar als troetelbeertje met carnaval. Bij voorkeur zonnebeertje. Wat ook gebeurde, maar daarover later geheid meer.
Maar goed. Ik haalde eens diep adem en verkondigde mijn mening.
'Ik vind dat die Keet Boesj moet winnen,' zei ik.
'Wat?' gilden mijn ouders, terwijl ze mij ontzet aanstaarden.
'Haal het wijwatervat!' krijste mijn moeder.
'Waar is de knoflook? Waar is de knoflook? En de houten staak?' mijn vader rende al naar de garage.
'Nou ja, zeg. Ik vind dat gewoon mooi,' zei ik, 'Die vrouw kan goed zingen.'
'Kate Bush is afgrijselijk!' piepte mijn moeder.
'Ik vind dat mooi,' hield ik voet bij stuk.
Ja hee, kom nou.
Als ik dat nou mooi vind, djiezus.
En weet u, ik vind Kate Bush nog steeds behoorlijk cool, al voel ik tegenwoordig minder voor die rook en dat gewaad. Vooral dat 'Wuthering Heights' dingetje van d'r vind ik echt hoogst vermakelijk. Maar weet u, door de jaren heen vergat ik Kate een beetje. Tot ik op de middelbare school mijn leeslijst Engels samen moest stellen en daarop een boek zag staan dat de fabuleuze titel 'Wuthering Heights' droeg.
'Na,' dacht ik, 'Da's net als dat lied van Kate, dat ga ik lezen.'
Ja kijk. U hebt natuureluurlijk aan de lopende band intellectuele gedachten en daarop baseert u dan uw keuzes wanneer het op leesvoer aankomt. Ik doe dat niet. Geef mij een domme reden om een boek te lezen (bijvoorbeeld omdat de naam van mijn oma in de titel voorkomt) en ik lees het. Literatuurbijlages in de NRC of de Volkskrant? Allemaal heel leuk, hoor. Maar daar heb ik dus geen zin in.
Maar ennieweejs, ik las dus 'Wuthering Heights'. En ik snapte er geen fuck van en wat ik wel begreep, vond ik echt angstaanjagend. Ja hee, ik was zestien of zo. Ik checkte nog elke avond of er een spook onder mijn bed zat, godbetert! En naast 'Wuthering Heights' ging ik dan ook maar 'Jane Eyre' lezen. En 'The tenant of Wildfell Hall'. Ja, als je dan toch bezig bent, doe je meteen alledrie de gezusters.
'Rosalie, did you actually read all these books?' mijn leraar Engels keek mij vorsend aan tijdens mijn mondeling Engels.
'Yes, of course,' zei ik, lichtelijk beledigd, 'And with pleasure!'
Wat een lul. Kijk, ik deed geen fuck en dat wist hij hoogstwaarschijnlijk ook. Maar lezen was de enige activiteit die ik ontplooide op die school. Ik las me helemaal het apezuur. Zelfs al die rotzooi van Frans heb ik gelezen. Begreep ik al helemaal geen fuck van, maar je kon zo mooi intellectueel met zo'n boekje van George Sand in de kantine zitten, terwijl je dan een denigrerende blik in de richting van zo eentje van de havo wierp. Ja hee, luuster es. Ik heb nooit gezegd dat ik aardig ben, hoor.
En toen kreeg ik dus een 7 voor mijn mondeling Engels. Ja nee, echt. Ik had minstens tien enorm dikke boeken op mijn lijst staan, terwijl mijn klasgenoten allemaal tien keer 'Three men in a boat' -of hoe dat dunne flutboekje ook mag heten- hadden gelezen. Maar ik kreeg dus een 7. Afgrijselijk, want Engels was met afstand mijn favoriete vak. Ik wilde daar dus een 8 voor, h?. Of hoger nog, auwieje. Nerd dat ik ben. Ik had toen dus zin om iemand in elkaar te trappen. Of achterna te rennen met een houten staak en een streng knoflook.
Maar toen hoorde ik dat er een iemand een 8 had gekregen en dat daarna ik kwam.
Met mijn povere 7-tje.
En de rest van die suckers had lager.
Woehoe!
Het schoolgebouw vulde zich met rook en spontaan brak ik in een Keet Boesj-achtig gezang uit.
tien reacties
Ik was ook altijd voor Kate Bush en mijn ouders vonden dat ook vreselijk. Die zapten zelfs! Wat ?k dan weer vreselijk vond!
Boeken lezen doe ik ook alleen omdat de titels me aanspraken. Zo is mijn vader een engelenmaker en heeft mijn moeder gouden eieren…
Kate Bush, jahaaa…
Geweldig leuk geschreven weer!