Het Grote Visioen
En daar zat ik dan. Spik en span op mijn bank, helemaal klaar voor de dodenherdenking.Want daar kijk je dan naar, h?? Naar de dodenherdenking.
En dan denk je een beetje na over dingen.
Lijkt me best een gezonde houding.
Maar toen.
Sloeg de klok op De Dam acht uur.
En alsof de duvel ermee speelde, klonk er een soort onderaards gebrom op uit mijn tas.
Als ik niet twee minuten stil had moeten zijn dan had ik iets gezegd als 'Wel potdomme' of 'Mozeskriebel'.
En toen het gebrom ophield, begon tot overmaat van ramp ook nog de huistelefoon te rinkelen.
Nou.
Tot zover mijn twee minuten stilte.
Ik pakte mijn mobiel uit mijn tas klikte hem open om te kijken wie er gebeld had.
En toen gebeurde het.
Toen kreeg ik Het Grote Visioen.
Ik zag twee sangria drinkende ouders op Gran Canaria die bedacht hadden dat 't leuk en gezellig was om hun zielige dochter te bellen.
Ja, ik weet niet wat het is.
Anderen krijgen bij Het Grote Visioen minstens een Maria te zien.
Of een Jezus met stigmata.
Maar ik niet.
Neen.
Ik zag sangria drinkende ouders.
't Is ook wat, zeg.
En? Waren het ook echt je ouders?