De natuurlijke gang van zaken
Het was eerste Paasdag. I., de vriendin van mijn zus, vierde haar verjaardag en in haar ouderlijk huis was het een gezellige boel.Zo trof ik daar ook R., een van de beste vriendinnen van mijn zus.
'Heb je het al gehoord?' jubelde R., 'Andr? Rieu wil deze zomer op het Vrijthof gaan spelen met een aantal Limburgse blaasmuzikanten! En ik heb A. en mij opgegeven voor de audities!'
'Wahahahaha,' zei ik.
Want ja, dat is natuurlijk echt heel cool. Dat snapt u ook.
Oh, u snapt dat niet?
Laat u even nakijken dan.
Een plein vol deinende en chauvinistische Limburgers.
En dan helemaal vooraan een man met een fiool, raar haar en een ketting aan zijn jasje. Dat is toch echt wel zo ongeveer het mooiste wat je kan overkomen, hoor. Echt waar. Geloof me nou maar.
'A!' jubelde R. verder toen mijn zus de kamer betrad, 'Ik heb ons opgegeven voor de audities bij Rieu, weet je wel.'
Mijn zus werd een beetje wit om haar neusje. Niet vanwege d'r Andr?, hoor. Die staat bij ons thuis namelijk tussen het Maria- en het Gerardusbeeld. Van bordkarton. Altijd handig voor feesten en partijen, dan doet hij 't altijd goed voor het raam. Dat mensen dan denken dat Andr? Rieu op je feest speelt en zo. Lachen, hoor.
'Ja maar, ja maar,' piepte mijn kleine zusje, 'Dadelijk moet ik zo'n jurk aan.'
Ja, ach. Als je geen enkel probleem hebt in dit leven, kun je er natuurlijk altijd een cre?ren.
En toen ging mijn zus. Met een hoorn onder haar arm. Naar Maastricht. Naar Andr?'s studio.
En daar was ie dan. De man met het rare haar. Zonder fiool en zonder ketting aan zijn jasje.
Mijn zus speelde een beetje Respighi, vriendin R. speelde een beetje Respighi.
En zo nog een stuk of vijftig hoornisten.
Die thuis misschien ook wel een bordkartonnen Andr? Rieu hadden.
Of een luchtballon met z'n hoofd erop.
Of een door Andr? gesigneerd snowboard met op de onderkant zo'n verdomd aardig Sissipaleis.
Maar ja, mijn zus had natuurlijk de voorspraak van Maria en Gerardus. En daar zit 'm nou net het verschil, moet u weten.
'Ha!' zei Andr?, toen R. en mijn zus uitgespeeld waren, 'Dames, dat was bijzonder aardig. Jullie horen het nog wel.'
Misschien zei ie 't zelfs wel op z'n Mestreechs.
Maar dat weet ik niet, want ik was er niet bij.
Vervolgens belde mijn vader mij.
'Heb je het al gehoord?' zei hij opgewekt, 'Van Rieu?'
'Watte?' zei ik
'Hij vond het bijzonder aardig,' deelde mijn vader mee, 'A. hoort later deze week of ze erbij zit.'
'Oh geheid,' zei ik, 'Trust me. Echt weer wat voor A., tsssk.'
Waarop mijn vader een beetje monkelde van dit en van dat en van zus en van zo, maar even later liet hij zijn ware aard zien.
'Ja, en dus heb ik maar alvast kaarten besteld voor 14 juli,' merkte hij op, 'Dat je het even weet.'
Kijk, je zegt dat dan niet hardop.
Maar ik was echt wel pretty damn sure dat mijn zus met Andr? Rieu mee ging spelen. Kom nou, zeg. Een mens heeft weinig zekerheden in 't leven, maar die paar zekerheden die ie heeft, daar klampt ie zich dan ook aan vast.
Zo ook uw Rosalie.
'Heuj,' zei mijn zus zonet aan de telefoon.
'Enne?!' gilde ik hysterisch door de hoorn.
'Eh nou ja. Ik zit er dus bij. Op het podium,' klonk het nuchter aan de andere kant.
'Ja, dat zou toch ook wel te belachelijk zijn,' zei ik schamper, 'als jij niet op het podium zou zitten.'
Want ja. Zo gaat dat dan. Met mijn kleine zusje en muziekdingetjes.
Het was eigenlijk gewoon de natuurlijke gang van zaken, zeg maar.
zeven reacties
Cool! Maar dat had ik al gezegd. Rieu is echt wel stoer. Ik werkte ooit in de buurt van het godvergeten Arnhem en daar had ik allemaal van die ehmmm ja, Arnhemse collega’s, you know, van die ehmmm ‘gezellige’ en toen was er zo’n stel en die gingen naar een voorstelling van Rieu. Og God dacht ik nog. Chauvinitische Limburger als ik ben. Kwamen ze terug: gejánkt hadden ze, gejánkt! Zo mooi was het geweest. En vooral toen hij het Limburgse volkslied had gespeeld hè. Zo zie je maar.
DVN: Ben jij geen fan? Na! Ga je schamen! 
Octavie: Ik ga ook janken, dat weet ik nu al. Ik moet vaak al janken als ik het op teevee zie, kenjenagaan. Die man maakt allerlei vieze chavinistische gevoelens in mij los, daar is ie echt een meester in.
Hoe gaaf! Ik ben geen fan, maar als mijn zus mee zou doen, reserveerde ik direct een skybox. Geniet ervan. En ik neem aan dat er nog wel een logje volgt over De Jurk?