Rosalie dacht dat ze er klaar mee was
Vandaag ga ik es een beetje tegen u zeveren over klassieke muziek.Ja, ik hoor u wel weer in de reactiedinges.
'Nou ja, leuk, hoor. Maar ik heb daar dus helemaaaaaaal niks mee!'
Bespaar u dus de moeite.
Ik heb het al gezegd voor u.
En ik was eerder.
Dus lekker puh.
Maar ik begrijp dat wel, hoor. Ik was er namelijk zelf ook helemaal klaar mee, met klassieke muziek.
Vermoedelijk had ik er een beetje te veel over gezeverd en het te weinig gemaakt.
Dan krijg je dat.
Dan ga je allerlei Duitse revueliederen uit de jaren '20 en '30 luisteren met briljante teksten als:
Was will der Mann da, auf der Veranda
bei Fr?ulein Lisbeth nachts um zehn
Ich glaub, den Mann da, auf der Veranda
hab ich schon irgendwo geseh'n
Will er ganz harmlos bei der Lisbeth
die Kakteen begiessen
Er wird doch, Gott beh?te, nicht
mit dem Revolver schiessen
Was will der Mann da, auf der Veranda
ich hab so Angst, der Lisbeth k?nnte was gescheh'n.
Maar goed, nu even niet over Duitse revueliederen, hoe wunderbar Duitse revueliederen ook zijn.
Neen. Klassieke muziek. Focus Rosalie, focus.
Ik was daar dus klaar mee.
Bijna dacht ik: 'klassieke muziek, blah.'
En dat is wat, hoor. Want ik ben natuurlijk de geek met de harp. En de enge conservatoriumfamilie. Dus dat kon eigenlijk niet, dat ik er klaar mee was. Dus als ik bij mijn ouders was dan ramde ik voor de vorm wat Mozart en Haydn uit de piano en keek daar heel wijs bij. Maar eigenlijk vond ik dat helemaal niet zo jofel meer, die Mozart en Haydn. Met hun rare pruiken. Bah.
En toen.
Was er zo'n verdammte harmonie op Hemelvaartsdag.
En die speelden een deel uit de eerste symphonie van Mahler.
En toen was ik meteen weer helemaal verkocht.
Die verrekte Mahler ook altijd.
De lul.
(Ik ben dus ook klaar met literatuur, h?. Al een maand of zes. Best lastig als je Nederlands studeert. Maar het is verbazingwekkend hoe weinig literatuur je kunt lezen en hoe ver je dan toch nog kunt komen.
Misschien dat ik daar nog een keer een handleiding over schrijf.
'Hoe een master Nederlands te studeren zonder te lezen en zonder dat je daar in het dagelijksch leven veul van merkt.'
Maar nu even niet.
Ik ga even Beethoven 9 luisteren.
Moet u ook es proberen.
En daarna een goed Duits revuelied, h??
Tada.)
veertien reacties
maarten: Ach man, meloenen zijn gewoon cool, no worries. Die zeveren niet zo, die worden gewoon blij van een stukje muziek. En zo hoort het. :)
Aha, jij studeert ervoor: kun jij mij uitleggen wat literatuur is dan? Ik bedoel, met muziek is het gewoon zoals Frank Zappa zei: als iemand zegt wanneer een compositie begint en wanneer het eindigt, is dat wat daar tussenin gebeurt muziek.
Maar wat is literatuur dan? Behalve dat ik het vaak de saaiere dingen vind om te lezen.
Laurent: Het zal ietwat teleurstellend voor je zijn, maar wat literatuur is, dat weet niemand. Sommige dingen zijn het zeker, sommige dingen zijn het zeker niet en het grote schemergebied daartussen is grijs en wordt gedefinieerd door allerlei hooggeleerde en niet-hooggeleerde lieden die ook nog eens om de x-aantal jaren iets anders vinden.
Snap je nu waarom ik niet meer lees? Het is te deprimerend, echt. Misschien dat ik ooit wel weer eens de lezer word die ik ooit was. Maar misschien ga ik ook wel op tapdansen als dat blijkt een nuttigere tijdsbesteding te zijn. 
Ik heb heeel veel met klassieke muziek maar Mahler dat is toch de saaiheid zelve? Maar eerlijk gezegd vind ik eigenlijk alleen muziek echt te pruimen uit de tijd voordat men pruiken ging dragen. Zo’n Mozart is mij ook alweer veels te modern.
Nu ik erover nadenk, geldt hetzelfde eigenlijk voor lezen. Pepys, 17e eeuw, dat was nog leuk maar daarna wordt het te ingewikkeld. Behalve Miéville, maar die is een genre an sich.
@Irene: dan hou jij in de strikte zins des woords dus niet van klassieke muziek, want dat begon pas zo ongeveer met Mozart. Nou ja, met Haydn geloof ik. Daarvoor heette het nog barok. En Mahler was alweer romantiek, meen ik.
Kom kom, jongens. Niet te veel van dat getheoretiseer, dat was eigenlijk de hele insteek van mijn stukske. Muziek is muziek en sommige mensen houden van dit en sommige mensen houden van dat en dat is nou juist het schone eraan, toch? Ik ben persoonlijk zo’n beetje van alles vanaf Haydn en sommige dingetjes ervoor (wat stukskes van Bach, Handel en Purcell). Maar niet van die renaissance en vroege barokgevallen. Daar kan ik niet zo goed tegen, eigenlijk. En oh ja, van dat hele moderne. Daar gaan mijn haren ook van rechtop staan. Heb het allemaal wel geprobeerd, hoor. Maar doe mij maar wat van dat romantische drama, hoppa. Behalve Wagner dan, dat moet ik ook niet. Nou ja, behalve een bepaald stuk uit Lohengrin dan, dat vind ik wel weer heul cool. Ik ben eigenlijk heel inconsistent, bedenk ik nu. Ik lijk de Nederlandse taal wel. 
(Maar strict genomen heb je natuurlijk helemaal gelijk, Laurent. )
Ik zal maar niks zeggen over stokpaardjes en literatuur weer gaan waarderen…
Ik denk overigens dat ik wel een mooi voorbeeld ben van een afgestudeerd neerlandicus die maar h??l weinig verplichte literatuur heeft gelezen! Wat heb ik me door die onzin als Houtekiet en Heren van de thee heen zitten bluffen!
Je moet niet op Laurent en mij letten hoor als wij weer ergens in iemands reactieboxje tegen elkaar bezig zijn. We zouden dat misschien beter thuis kunnen doen maar zo zijn we nu eenmaal. Blijkt.
Hij heeft gelijk. Ik hou het meest van Oude Muziek (die hoofdletters an sich hebben al wat vind ik). En jij hebt ook gelijk. Muziek is muziek. Sommige soorten piepkrakmuziek zijn zelfs heel verrassend.
Irene & Laurent: wees welkom, ik vind gesprekken in reactieboxen altijd erg tof, zeker omdat ik zelf erg weinig inspiratie heb voor stukskes op het moment.
Ik was heel blij met een stukje Vivaldi daarstraks.
Ik ben dan ook een meloen.