Nuit Blanche

De harpvader

Zaterdagochtend bevond ik mij opeens te midden van een goede 1000 snaren.
Een harpdag, jottum.
Met mensen in alle soorten en maten.
We speelden een stuk dat ik weet ik hoe lang geleden ook al op een harpdag speelde.
En waar ik toen echt helemaal van in paniek raakte. Omdat ik het stuk niet snapte en het niet gespeeld kreeg. Ja hee, hallo. Je bent tien of zo en er zitten veertig harpen om je heen. Je speelt bijna nooit samen, dus je schrikt je helemaal de tering van al dat gepingel om je heen.

Zo zag ik er veel zitten, afgelopen zaterdag.
Tientallen kleine Rosalietjes. Op het puntje van hun krukje, met verkrampte vingertjes plukkend aan de snaren. Puntje van de tong uit de mond en in opperste concentratie.
'Ooooh, wat lief!' dacht ik de hele tijd, ik vergat bijna te tellen en te spelen.
Ik was echt een muzikale aanwinst voor de harpdag, zoveel was zeker. Maar prachtig, mensen, prachtig!
Wat ook prachtig was, waren al die vaders die aan het begin van de dag de harpen naar binnen sjouwden.
'Hoi papa,' sms'te ik naar mijn vader, 'Ik zie allemaal vaders met harpen, ik heb me toch een d?j?-vu!'
Mijn vader had namelijk ge?ist dat hij nou eens niet de harpvader hoefde te zijn. Dat hij mij gewoon bij de muziekschool af kon leveren en dat ik dan op de harp van de muziekschool kon. Dus ik bellen en dat kon. Mijn vader blij, de vlag ging uit. Want om dan ontslagen te zijn van je taak als harpvader dat moet zalig zijn.

Harpvaders zijn namelijk heul zielig, weet u. Die dragen en stemmen dat ding. Omdat de dwerg van twee turf hoog dat natuurlijk niet kan. En als de dwerg dan groot genoeg is, dan krijgt de dwerg een pedaalharp van bijna 40 kilo die door ??n zwak en dun pubermeisje niet te hanteren is en dan kan de harpvader weer op komen draven. Eerst met belachelijk veul geld om een pedaalharp te kopen. En dan met een grote auto om dat ding van 1.80 hoog in te stoppen en ermee naar Den Bosch te rijden. Of Hilversum. Of Duitsland of Belgi? in. Omdat de gekke dochter op concours moet, op Nederlands kampioenschap met de harmonie of op een of andere kakkineuze bruiloft in Lier moet spelen.
Dat die harpvaders dat doen, denkt u dan. Die zijn gek. Ik zou dat echt niet doen!
Maar hee, luister eens. Harpvaders zijn dan ook gewoon de beste vaders ter wereld. Echt.

Goed. Harpvaders zijn dus de beste vaders van de wereld. Maar u bent man en u heeft een kind. En u wilt dus echt geen harpvader worden. Wat kunt u dan doen? Moeilijk te zeggen. Het hangt een beetje van het merk vader af en van het merk kind. Kijk, mijn vader is een musicus. Die vind muziek gewoon belangrijk, dus dan loop je al een groter risico om een harpvader te worden. En ik, ik houd van prinsesjes en geloof in sprookjes. Dus ja, ik wilde dan ook harp spelen. En al sinds het begin der tijden. Mijn arme vader, dus.
Eerst was hij in denial. Dat wij een dodelijk combinatie vormden, zeg maar.
En dus bekogelde hij mij met alle instrumenten onder de trap.
En deed mij op pianoles bij mijn oom.
Maar toen mocht ik uiteindelijk toch. Een harp kopen dat deed hij niet meteen. Nee, ik moest eerst een paar keer per week met hem naar de muziekschool om daar te oefenen. Ik was dus zeven, h?? En daar ging ik, met mijn nogal muzikale vader. Naar de muziekschool. Dat was eigenlijk helemaal niet zo cool. Maar ik zette door en toen kreeg ik een harp.
Die ik vervolgens nauwelijks aanraakte.
En toen ik elf was, zei ik: 'Ik wil geen harp meer spelen, ik vind het stom.'
Waarop mijn vader mij geringschattend aankeek en zei: 'Luister eens, ik heb niet voor niks al dat geld voor jou uitgegeven, je gaat maar lekker door.'
Toen was het officieel: mijn vader was een harpvader geworden.
En gelukkig maar, want ik draaide bij en begon te oefenen en er steeds meer plezier in te krijgen.
Dus belandde ik afgelopen zaterdag op de harpdag, ongeveer 22 jaar nadat ik mijn eerste schreden in harpland zette.

Ik ga weer spelen, mensen.
Want ik mis het echt te erg.
Hopelijk wil mijn eigenste harpvader me helpen om dat gevaarte hier de trap op te duwen.
Dat wordt nog lachen.

Naam

E-mail

URL

Reactie Emoticons

Om automatische spam te voorkomen, vragen Virginie en Rosalie u om deze enigszins achterlijke vraag te beantwoorden...
Welke kleur heeft een citroen?

(Registreer/Login)

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kattebel
Ja, stuur mij e-mail als iemand anders reageert.

Verberg e-mail
Ja, verberg mijn e-mailadres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.