Het schaterende Opperwezen
Wie mij een beetje volgt op Twitter die weet dat het op het moment rondom mijn huis een komen en gaan van schilders is. Schilder hier, schilder daar, tralalala. Al vier weken lang staat mijn huis in de steigers en rent er regelmatig een met een mooi Nijmeegs accent pratende schilder langs mijn raam.U kunt zich voorstellen dat je dat een beetje zat wordt.
Dat wanneer je slecht slaapt door de hitte het echt niet tof is als er voor achten al iemand aan een steiger staat de rammelen naast je slaapkamerraam.
Kortom: vanochtend verwenste ik alle huisschilders van Nederland (zie Twitter).
Maar toen.
Belde er ??n aan.
Of ik even het schuurtje wilde openen, dan kon ie dat verven.
'Ja, is goed,' zei ik, 'Maar dan moet ik even de sleutel zoeken.'
En ik ging op zoek naar mijn bosje met obscure sleutels.
Met de obscure sleutels in mij hand huppelde ik de trap af en opende de voordeur.
Nog geen halve seconde later realiseerde ik me dat ik dus het bosje met obscure sleutels in mijn hand had en niet het bosje met de niet-obscure sleutels.
En dat ik mezelf dus had buitengesloten.
Boven op een wolk zat een schaterend Opperwezen.
Ja ja, schaterend Opperwezen, ik zal nooit meer lelijke dingen zeggen over schilders.
'Oh maar mevrouw,' zei de schilder, toen ik hem mijn stommiteit vertelde, 'Dan verplaatsen we de steiger toch even, dan klim ik even door het raam naar binnen.'
En zo verplaatste de schilder de steiger en klom door mijn slaapkamerraam naar binnen.
Rosalie dankt het Opperwezen voor het open raam.
En voor de aardige schilders en hun steigers...
Eej Rosalie! Dit was niet een truc van het schaterd opperwezen, dit was Amor himself die de schilder naar jouw slaapkamer lokte. Een tragisch geval van verkeerd begrepen…