Waarom Rosalie niet naar Parijs gaat vliegen
'Zo,' zei ik net, toen ik op de trein stond te wachten, 'En dan stap ik eens even lekker in Arnhem uit om kaartjes voor de Thalys te kopen!'Want ja ja, vriendin J. en ik gaan naar Parijs. In augustus, pomtiedom.
Maar niet voordat ik vriendin J. had laten zweren dat ze niet zou gaan zeiken over broden, goedkope appels en goedkope wijnen. Want dat doe ik niet meer, hoor. Gezeik in Parijs. Been there, done that, got the T-shirt. En dat T-shirt is nogal lelijk. Maar gelukkig kunnen Virginie en ik daar wel heel hartelijk om lachen, om dat lelijke T-shirt. Terwijl we ons te goed doen aan de begeleidende broden, appels en wijnen.
Maar goed, terug naar station Driebergen-Zeist, alwaar ik op mijn trein stond te wachten.
'Waarom ga je niet vliegen?' vroeg de collega die bij me stond.
Dat was een goede en zeer gerechtvaardigde vraag.
Ik kon dan ook met geen mogelijkheid tot een fatsoenlijk antwoord komen.
'Uh,' deed ik.
En lulde wat over inchecken en lastig.
Alsof ik wat weet over inchecken, mijn vluchtenteller staat namelijk al jaren op het fabuleuze aantal van nul. Ja, u leest het goed. Nul. Nada. Noppes.
Eenmaal in Arnhem kocht ik wat kaarten voor de Thalys, maar vroeg mij eigenlijk nog steeds af waarom ik niet ging vliegen.
En dus belde ik J., die wist vast wel waarom wij niet gingen vliegen.
'Eij J.,' piepte ik in mijn mobieltje, 'Waarom gaan wij eigenlijk niet vliegen?'
'Omdat ik niet ga vliegen naar een plaats waar ik met mijn ouders voor een dagje naartoe ga,' zei J. logisch, 'Barcelona, ? la. Maar Parijs toch niet?'
'Dat vind ik een goed argument,' zei ik, terwijl ik instemmend knikte.
Maar toch. Er was een dieperliggende reden waarom ik niet naar Parijs ging vliegen.
En toen ik met een doosje met twee stokbroden en een fles ros? erin naar huis liep, kreeg ik opeens een visioen.
Ik wil gewoon met de trein naar Parijs, want met een beetje fantasie lijkt dat het meest op dit:
En ja, ik weet het wel. Een Thalys die heeft geen stoom en zo (tenzij ik iets in de fik steek, het is het overwegen waard) en Gare du Nord is niet Gare Saint-Lazare, mais quand m?me, hein! Zo lang ik met een prachtig kleedje aan uit de wagon stap, met in mijn ene hand een poezelig parasolletje en in mijn andere hand een schattig hutkoffertje, dan is er echt geen hond die op dat soort details let. Trust me.
elf reacties
Ah, gelukkig nog iemand die weinig tot nooit heeft gevlogen. Mijn teller staat op 3, en dat daar New York bij zit ben ik wel erg trots op. Alleen hoef ik niet weer zo lang in de pokkevliegtuig.
Overigens kocht ik vandaag een kakelvers Frans brood. Smaakte heerlijk.
Bovendien merk je in de trein tenminste dat je een afstand aflegt, en zie je het landschap onderweg. Dat vind ik echt reizen, anders is het zo abstract.
Ik hou ook niet van de metro om die reden, je ziet niet waar je heen gaat, wat er onderweg is.
Oc: Wij van de Euregio zijn cool, woehoehoe!
Aukje: Kakelverse Franse broden, je wilt niet weten hoe snel die dingen gaan vervelen. 
Laurent: Helemaal mee eens, maar ik heb dan wel weer een zwak voor de metro. Briljante manier van vervoer, echt.
Nat??rlijk ga je met de trein naar Parijs! En dan uitstappen op gare du Nord in het verrukkelijk besf dat je er bent! In Parijs, Parijs, Parijs!
Ah, wat is het al weer lang geleden dat ik dat voor het laatst deed…
Over zo’n afstand zou ik ook de trein nemen. Denk ik. Boekje mee, zak met broodjes en gaan met die banaan.
Virginie: Goed dat je het zegt, ik zal het even aankaarten. Gelukkig hebben we er geen neurotische ‘ik leg graag steentjes in patroontjes leute’ bij deze keer. 
De trein is een stuk relaxter. Je babbelt wat, kijkt uit het raam hoe het landschap veranderd en stapt uit in Parijs. Als je gaat vliegen moet je er eerst twee uur van te voren zijn, in een rij staan, winkelen (ok?, niet zo vervelend, maar winkelen in Parijs is v??l leuker), wachten, zitten, uitstappen in de meute, wachten op de bagage en daarna nog zien hoe je van het vliegveld naar Parijs komt. Een mijl op zeven voor zo’n korte afstand.
E?n keer zuchten en je bent er, Parijs. Althans wij dan. In de eurregio. Whaha!