Virginie's grandioze garde
Een plaatje van deze garde kwam ik tegen toen ik uit pure verveling het tijdschrift dat uit het vliegtuigstoelvakje voor me stak eruit pakte en door begon te bladeren. Interessant was het niet te noemen, maar het was nog altijd een beter tijdverdrijf dan de langdradige film die vertoond werd, waarvoor ik niet alleen mijn nek moest verdraaien om hem te kunnen zien, maar ook een spoedcursus liplezen nodig had omdat het volume dat uit de koptelefoon tevoorschijn kwam, bij lange na niet voldoende was om gehoord te worden in een druk vliegtuig...
Verveeld bladerde ik dus door het vliegtuigtijdschrift, hier en daar een stukje lezend. Niet omdat het me interesseerde, maar omdat het iets meer tijd in beslag zou nemen. Totdat ik dus een pagina omsloeg en geconfronteerd werd met een paginagrootte advertentie voor een regenbooggarde. Een regenbooggarde, mensen. Regenboog! En ook nog eens een dingetje voor in de keuken! Halleluja, mijn vlucht was gered. Hoe saai ook verder, de ontdekking van het bestaan van een regenbooggarde, compenseerde alles. Snel pakte ik papier en pen uit mijn tas, om op te schrijven waar ik zo'n goddelijke garde zou kunnen verkrijgen. Een webadres, een winkelketen, eender welke. Maar niks. Helemaal niks. Een vreemde advertentie hoor. Een hele bladzijde vullen met de afbeelding van de meest briljante garde ooit en vervolgens niet erbij zetten, waar je er een zou kunnen kopen. Ik zou denk ik toch eens een ander reclamebureau inschakelen, als ik de fabrikant was geweest... Maar ja, daar zou ik verder niets meer aan hebben. Nog even keek ik smachtend naar het plaatje, om vervolgens het tijdschrift maar weer weg te stoppen. Nu was ik niet meer alleen verveeld, maar baalde ik ook nog eens. Ja, het was een gezellige vlucht.
Gelukkig had ik in Salt Lake City op een gegeven moment ook een beetje vrije tijd. En gelukkig koos ik ervoor, om op zoek te gaan naar een winkel met bakbenodigdheden. Met succes. Door de winkel struinend, belandde er steeds meer in mijn mandje. Uitstekers voor koekjes, grappige muffinbakvormpjes, een deegroller met structuur... Allerlei leuke hebbedingetjes. En toen liep ik er dus zomaar tegenaan. Ik zou het het noodlot willen noemen. En ik kwam er ook meteen achter waarom er waarschijnlijk geen prijsinformatie bij de advertentie stond, als u begrijpt wat ik bedoel. Zelfs de kleine versie was nog behoorlijk prijzig. Even heb ik getwijfeld, ik moet het bekennen. Want ik had natuurlijk ook al twee prima garde's in de keukenla liggen. En eigenlijk ben ik helemaal niet zo'n fan van siliconen-garde's. Maar we hadden het hier wel over een regenbooggarde. Dus tja, wie probeerde ik voor de gek te houden?
Had ik hem nodig? Nee.
Vond ik hem praktisch? Ook niet.
Vond ik hem te duur? Heel zeker.
Moest ik hem evengoed hoe dan ook hebben? Natuurlijk! De trotse eigenaar van een regenbooggarde, dat ben ik.
Is dat plaatje een siliconengarde? Ik ben wel fan van siliconenkeukengerei! Handig af te wassen en te gebruiken, vind ik.
Verzoekje: een stukje over zesteurs?