Van 't schaapje en 't hondje
Even over vroegah, h??Toen had je Tik Tak.
En Tik Tak dat was met schaapjes en met hondjes.
In 't begin van zulk een fijne, spannende en geestprikkelende aflevering.
(Quote huisgenoot B. bij het zien van Tik Tak: Dit is wel erg 'Knoop in je zakdoek', hoor.)
(Ik zou dan kunnen zeggen: Ja hee, 't is voor Belgen! Maar zo ben ik niet. Komaan. Neen. Dat zou ik nooit zeggen).
Maar goed, ik wist altijd feilloos of er bij de begintune als laatste een schaapje of een hondje kwam.
'Hondje!' zei ik dan.
En dan kwam er een hondje.
'Schaapje!' brulde ik.
En u raadt het nooit: dan kwam er een schaapje.
'Ik snap dat niet,' jammerde mijn moeder dan, 'Waar ziet ze dat aan?'
Nou, dat mag u mij vertellen.
Want I've totally lost it, snotverdulleme.
Nu zeg ik 'Hondje' en dan komt er een schaapje en vice versa.
Ik ben er helemaal beroerd van, echt waar.
Dus ik stel voor.
Dat we even een autistisch experiment gaan doen.
We gaan namelijk als volslagen debielen zitten staren naar twee fijne afleveringen van Tik Tak.
Ik heb ze naast elkaar gezet, zodat we een synchroontje kunnen doen.
Vroeger had je daar dus twee tv's voor nodig, voor zo'n experiment.
Conclusie: youtube is goehoed.
Althans voor de enigszins autistische zielen van deze planeet, zoals Rosalie.
Ik wil trouwens ook zo'n vrolijk jaren '80 kind. Waar kun je die kopen?
twaalf reacties
Hahaha, ja, dat was bij ons thuis een spelletje. Komt het schaapje of het hondje vandaag? Ik zag het niet.
Ik kon al nooit onthouden welk oog van Meneer de Uil van de Fabeltjeskrant nog open ging op het laatst.
Nietzsche: Jahaa! Lachen h?? Toen ik ze min of meer tegelijkertijd afspeelde, zag ik het direct. Wist jij het nog of moest je ook het experiment doen?
Boh, gelukkig ben ik nog steeds geniaal genoeg om het te kunnen zien. 
Tjee, er was dus wel echt een hond. Mijn oudere broer ging op een gegeven moment beweren dat ik dat had verzonnen en dan geloof je dat maar.
(Net als dat je knuffels ‘s nachts tot leven kwamen om een feestje te gaan bouwen. Tja, hij is 3 jaar ouder, al die levenservaring…)
Levi: Oudere broers, ik ken dat niet. Dus al dit soort onzin spookt dan jaren door mijn hoofd, h?? Tot ik de proef op de som ga nemen.
Virg: Ha, je hebt geen idee. Voor even ben ik volmaakt gelukkig.
Over jeugdsentiment gesproken! Het heeft mij indertijd wel even gekost om te ontdekken dat het aan de klepel lag, maar nu wist ik het nog feilloos. En leuk hoor, die jaren-tachtig-kindjes, maar ik herinner me ook een aflevering waarin zo’n kind uiterst onsmakelijk een banaan wegwerkte. Niet alles was beter in de jaren tachtig!
Nou, dit werkt dus, h?? Ik zie het. Ziet u het ook?