Een allegaartje
Nou, het spookt hier, hoor. Dank u voor al uw testen, mails en mondeling commentaar!Wat zeg je daar, Rosalie?!
Mondeling commentaar?!
C'est quoi ?a?!
Ja nee, echt. Mondeling commentaar. Je zou bijna vergeten dat een echt mens deze lettertjes typt en dat een echt mens het leest en de andere echte mens erover aanspreekt. Revolutionair. Echt. U begrijpt dat mijn kinnenbak van schrik met 100 kilometer per uur op de grond donderde toen collega E. tijdens de lunch verslag uitbracht van zijn testactiviteiten op deze site. Misschien gaat dat nog wat worden in het komende decennium. Terug naar het ouderwetse gezicht-tot-gezicht gesprek. Lekker vintage, hoei! Dat je dan de ouderwetse 'Je ziet wel wat bleekjes, hoor. Voel je je wel goed?' bezigt en dat je dan aan het voorhoofd van de ander voelt. Ja nee. Echt. Dat kan dus, h?? Voelen aan iemands voorhoofd. Kijk wel even uit, doe dit alleen bij mensen die u al es eerder gezien heeft (zoals uw dagelijkse huisgenoten, bijvoorbeeld), want anders gaan ze misschien slaan.
Vanwaar deze cynisch ondertoon, Rosalie? Ik hoor het u wel denken, hoor. Nou, dat zal ik u es zeggen. Dat kwam zomaar opeens uit mijn toetsenbord, want het had verder geen reden, of zo. Het is niet alsof ik opeens helemaal tegen de wonderen van het internet ben. U moet namelijk niet denken dat ik deze stukjes volgens een vooropgezet proc?d? schrijf. Ik begin gewoon en dan komt er wat. Een zegen, zegt u? Neen, da's helegaar geen zegen. Nou ja, eigenlijk wel. Als je bijvoorbeeld onzin moet typen voor je studie, of zo. Fles wijn erin en lalala... Maar voor de rest is het helemaal geen zegen. Ik vraag mij namelijk af wat er zou gebeuren als er wel een vooropgezet plan zou zijn. Of er dan briljantie zou zijn. Of juist helemaal niet. En daarom probeer ik het maar niet uit. Stel je voor dat het briljant zou zijn, dan moet ik daar ook weer wat mee. En ik moet al zoveel van mezelf. Nee. Dat gaan we dus even niet doen.
Maar waarom dan dit stukje? Nou, gewoon. Omdat ik zin had in een allegaartje. En omdat ik u wilde bedanken voor uw testjes. En om u te vertellen dat ik even bij God niet weet wat ik met deze van alle kanten rammelende site aanmoet. Dat vergt een uitgebreide casestudie en ja... ik kom nou niet bepaald om in de vrije tijd, dus eh ja. En oh ja, omdat ik verder (ook al pretendeert de eerste alinea hier wellicht het tegendeel) alle vormen van digitaal leven omarm, wilde ik even mijn flickr promoten, want die heb ik nieuw leven ingeblazen. Ik heb namelijk een nieuw fototoestel. Nothing fancy, hoor. Gewoon. Zo'n goedkope Sony. Ik ga namelijk echt niet zo'n dure kopen. Dan loop ik weer allemaal risico's (zie hierboven). En dan denk ik dat ik daar wat mee moet. Of zo.
'Waarom zeg jij altijd 'ik moet dit, ik moet dat'. Je moet helemaal niks!' zei iemand laatst tegen mij.
'Ja hee,' zei ik.
'Uhm,' zei ik.
'Ja hoor es. Daar moet ik even over nadenken,' zei ik.
En ja, daar ga ik dan weer.
Met m'n heilige moeten.
Het is ook wat.
Test…
1. 2. 3.
Test…
Ja, hier doet ‘ie het ook gewoon.