De begraafplaatsmaffia
Vorige week raakte ik op Twitter in gesprek met La Bella Anna. Over P?re Lachaise. Vadertje de Stoel. Die enorme begraafplaats in Parijs, waar ze van die geinige graven hebben, waarvan sommige nog groter zijn dan mijn woonkamer. 't Is dat zo'n huisje zo tochtig is, maar anders zou je je sorry ass er nog heenslepen en er een kraken, amaai. En dan in Parijs wonen. Maar ja. Tussen droom en daad... juustem. Wetten en praktische bezwaren. En dus neem je met minder genoegen. Want zoals dat vaak gaat, van het ene kerkhof kom je op het andere en voordat je het doorhebt, sta je op zo'n fijne begraafplaats, samen met je twitter/blogconnecties. Met een fototoestel in je hand en met je paarse laarsjes in de bladerendrap.(Ja, ik weet dat u dat soort dingen nooit meemaakt, maar ik wel. I'm living the wild life, hoei.)
Vanmiddag stonden La Bella Anna, Amiek en ik op de Utrechtse begraafplaats Soestbergen. Het regende net even niet en opgetogen struinden wij tussen de graven door op zoek naar mooie kiekjes, gekke namen en absurde familiegeschiedenissen.
Opgetogen, ja.
Tuurlijk.
Kerkhoven, da's namelijk een mooi iets, mensen.
Daar moet je niet te overspannen over doen, zeg ik altijd maar.
Dood gaan we namelijk allemaal. Vroeg of laat.
Best een rustgevende gedachte.
Maar goed, ik kom dan ook uit een familie waar mensen met een emmer en een spons onder de arm en met kaplaarzen aan het kerkhof betreden om daar es lekker een grafsteen te gaan poetsen. Jarenlang gedaan, hoor. Een hele sociale bezigheid ook, want daar waar ik vandaan kom daar heb je heel veel van dat soort mensen. En daar kun je dan een kletsje mee doen. In 't Limburgs. Gezellig, joh. Over achter welke grafsteen jij je gieter bewaart, zeg maar. En dat dan vroeg of laat een of andere onverlaat je gieter gestolen heeft. Daar kun je namelijk op gaan zitten wachten met die begraafplaatsmaffia van tegenwoordig. Ja nee. Echt waar!
Dus opgetogen liep ik over de begraafplaats. Het was nattig en herfstig, maar het paste er wel bij.
Maar hee, toch miste ik iets.
'Het is hier wel een beetje leeg,' zei ik.
'Waar zijn de bloemen?' wilde ik weten.
'Waar zijn de gravenpoetsers?' informeerde ik.
'Ik zoek een gieter!' zei ik, 'Kijk nou, wat een troepje!'
'Rare katholiek,' zei Amiek.
'Na,' zei ik.
En ik keek nog maar even stiekem achter wat grafstenen of resten daarvan.
Maar denkt u nu dat er ergens een gieter stond?
Of een lege wasmiddelfles, zoals mijn oma er een had staan achter het graf schuin tegenover dat van mijn opa nadat haar gieter gejat was door de begraafplaatsmaffia?
Om te vullen met water en om de vogelpoepjes mee weg te spoelen?
Neuh. Ho maar.
Ik was echt een beetje van slag.
Maar kijk nou, toch. Mooi!
tien reacties
Hahaha, jullie gekken. Met twee reedsch voor mijn geboorte gestorven opa’s, werd en wordt er hier ook veel aan gepoets van graven gedaan. En het is weer bijna allerzielen h?. By far het meest mysterieuze ‘feest’ van de Katholieke kerk.
Ha, hier ook een begraafplaatsverslaafde! Op vakantie op texel was dat het rustigste plekje om te lezen, dus zijn we daar een paar keer heen gefietst.
Dit doet me eraan denken dat ik al veel te lang niet op een begraafplaats ben geweest, gewoon voor de mooiigheid.
De begraafplaats aan de Postweg in Nijmegen of die van de Heilige Landstichting, die zijn prachtig. Vooral met dit herfstweer en de vallende bladeren…
LBA: Nou, qua fokloristisch katholicisme kunnen wij Zuiderlingen er ook wat van. Als er daarna maar bier is, h?? Dan zeulen wij ook wel met een Maria door de straten. ;) En vogels… nee. ‘t Was daar echt een dooie boel. ;)
Oc: Joh, Allerzielen! Daarom miste ik ook al die bloemen. Ik riep ook al bijna: ‘t is potdomme bijna Allerzielen, waar zijn de potten met asters?! Maar toen bedacht ik me net op tijd dat dat nog zo’n dikke twee weken duurt. En dat het allemaal van die calvinistische dooien zijn, daarzo. Die doen vast niet aan potten met asters.
Cyriel & J.: Die begraafplaats in Utrecht is echt een aanrader! En ja, die op de Postweg. Miljaar, wat ben ik daar ‘s nachts vaak langs gefietst toen ik een aantal vrienden had die op de Sophiaweg bivakkeerden… Ik heb daar zelfs ooit eens een speurtocht gedaan. :P
Oeh. We kunnen een speciale aster-pot-neerzet-actie-wandeling kunnen houden! Gewoon, om een nieuwe traditie te maken. wikipedia’t even hoe asters er ook alweer uitzien
Jammer dat Rosalie er zelf al aan refereert. Nu ben ik niet meer origineel met het roepen dat Virginie en ik ooit een speurtocht over de begraafplaats aan de Postweg hebben georganiseerd.
Dat wil zeggen… speurtocht… ‘t was Nijmeegs eerste offici?le ZERKENRACE!
LBA: Dan moeten we even wachten tot er wat asters van de vrachtwagen vallen. Dan zie ik zo’n actie namelijk wel zitten.
R.: Ja, ik kon ‘m gewoon niet onbesproken laten, dat snap jij ook. Ik weet zeker dat als ik over 25 jaar aan mijn studententijd denk, dat ik dan aan die dag denk. Wat was dat memorabel, zeg. 
En ineens wist ik ‘t! Bij Volver, die fijne film met Miss Penelope Cruz, daar staan ze aan het begin ook die stenen te poetsen dat het een lieve lust is. Gietertjes incluis. :) Maar ja, Spanje is zo katholiek, daar kunnen jullie zuiderlingen nog een puntje aan zuigen. (Over vogelpoep gesproken: had jij gister vogels gezien? Ik niet namelijk)