Gedane zaken nemen geen keer
Had ik u al die bak verteld van mij en dat Armanitruitje en die Armanirok? Nee, h??Nou, hier dus even in het kort. Ik was laatst in Roermond. Bij de outlet. In de Armanistore, om precies te zijn.
Zag daar een erg aangename rok en een truitje.
Best wel aan de prijzige kant, hoor.
Maar voor Armani dan weer niet zo onoverkomelijk aan de prijzige kant. Laten we zeggen, binnen mijn budget nog wel. Wel de rest van de maand aan de macaroni, maar binnen mijn budget.
'Miljaar,' zei ik tegen mijn moeder, 'Dat valt me alleszins mee.'
'Ja, je hebt gelijk,' zei mijn moeder.
En even gloorde er een sprankje hoop in onze ogen.
Waarop we vrijwel direct onverrichter zake de Armanistore uitwandelden.
Het idee dat de Armanistore binnen het budget viel, weliswaar met een kanttekening over macaroni, was blijkbaar te veel van het goede.
'Zullen we teruggaan naar de Armanistore?' vroeg mijn moeder dan ook even later ergens tussen de McGregor en de Hugo Boss in.
Mijn vader negeerde deze vraag overigens stelselmatig en zeer vakkundig.
'Na,' zei ik, 'Laat maar.'
Waarmee ik meteen alle hoop van mijn lieve moeke in ??n klap hartstikke dood sloeg.
En die van mezelf ook.
Snotverderrie. Tuttebel die ik ben.
We zijn nu dik een week verder en ik denk d'r nog steeds dagelijks aan.
Wat is dit toch een godvergeten zwaar leven, zeg.
Bah.
zeven reacties
Anna! Antwoord 1: Mijn vader vindt winkelen echt bijzonder leuk. Nee, ik maak geen grapje. Ik wilde nog iets typen over een avondjurkje dat hij bijzonder aardig vond en waarvan hij iets zei als: ‘Nou, ‘t kost dan wel 1000 euro, maar het is echt een bijzonder jurkje.’ Maar dan werd het stukje te lang (en daar heb je trouwens de reacties voor). Daarnaast wil ik er ook nog even aan toevoegen dat het inderdaad een bijzonder leuk jurkje was, dus mijn vaders inbreng is ook altijd zeer welkom. 
Antwoord 2: Ja, ik wist niet eens dat ik zelfdiscipline in me had, miljaar. Zo zie je maar weer, dan denk je dat je jezelf kent. 
Man man man, das meer discipline dan ik in Berlijn aan de dag kon leggen, maar dat zal ik morgen wel uitweiden…
Bij 1000 euro haak ik sowieso af bij jurkjes, hoe leuk ook. Jammer ook voor het jurkje dan, daar het te duur is en dan nooit door mij gedragen gaat worden.
Heb je nergens nog een spaarvarken wat je stuk kan slaan?
Oh hemel. De outlet. Daar ben ik al eeuwen niet meer geweest. Nu ja, ik denk ook niet dat Armani truitjes heeft in mammoetsize, wel?
Virg: Waarom denk ik nu dat jij een kapitaal hebt uitgegeven aan bakspullen? 
Anna: Nou, ik heb nog wel ergens wat geld slingeren, maar ik kan het niet meer stukslaan. Er is ergens along the way een calvinistje in mijn geslopen. En die moet er weer uit, vind ik.
Oc: Nee, helaas niet. Maar hee, los daarvan. Even over die outlet, h?? Ik kan daar nooit wat vinden (tenzij in die echt dure zaken) de rest vind ik maar rommel. Of ligt dat aan mij? Die van Maasmechelen die is echt beduidend beter wat dat betreft.
Vraag 1: waarom, lieve Rosalie, neem je je vader mee uit winkelen? Dat hebben mijn moeder en ik al jaren geleden opgegeven. We gaan nu zelfs deels gesponsord door mijn vader een midweekje weg met z’n tweetjes om uit winkelen te gaan.
Vraag 2: waar heb je de zelfdiscipline gevonden om dit te laten hangen?
Neen, geen tuttebel. Gewoon een verstandige vrouw!
Toch?