Ich h?b de kop los
De dag begon al raar toen ik vanochtend even voor zevenen op de lichtknop duwde. Ik had amper een oog dichtgedaan en kon dan ook wel een gat in de muur trappen toen ik zag dat de spaarlamp die ik amper een maand geleden kocht kapot sprong.'Godjandosie, da's ook alweer bijna zes euro!' gromde ik.
Ja nou. De morgenstond maakt van mij een echte vrek.
Heb ik bij daglicht nooit last van.
Maar goed, ik probeerde de andere lamp aan te doen en die weigerde ook dienst.
'Miljaar, stoppen door,' zei ik met een zucht, terwijl ik de trap afliep op weg naar de enge spinnenkelder, die ook een soort meterkast is.
Ik keek daar in de kast en dacht: 'Wha'eva. Ik moet echt naar mijn werk.'
Dus met de maglight in de hand zocht ik in mijn donkere kamer naar wat spullen, propte ze in mijn tas, trok de stekkers uit de stopcontacten en schreef snel een briefje voor huisgenoten R. en B.: 'Stoppen door. Stop. Moet weg. Stop. Deur open. Stop. Fix het. Stop.'
En weg was ik.
Als een dief in de nacht.
Dat geschijn met die maglight had m'n hele fantasie weer op hol gebracht.
Eenmaal op kantoor aangekomen begon het lieve leventje. Telefoontje hier, mailtje daar. Beetje pielen aan het intranet.
En toen ging de telefoon.
'Hey,' zei ik.
'Hey,' zei oud-huisgenoot M., 'Ik sta beneden.'
'Ik kom eraan,' zei ik en ik huppelde naar de receptie van mijn kantoor.
Waarbij de receptioniste mij een beetje raar aankeek.
Tussen de twee schuifdeuren nam ik de tas die M. voor mij gemaakt had in ontvangst.
Ja hee, mensen! Zeg nu zelf... waar kun je beter een tas in ontvangst nemen dan tussen de schuifdeuren?
Nou, einde van de dag.
Ik naar huis met mijn tas.
Als een kind zo blij. Kijk maar:
Als u nu ook een tas wil, dan kunt u oud-huisgenoot M. contacteren op @merelvv.
Ja, twitter jong. Da bomb. Florerende handels daar in vanalles en nog wat.
En ja, ik ben een blondie, ja.
Maar verder heb ik geen hoofd of zo.
Ich h?b de kop los, zeggen ze dan bij ons.
Dan weet u dat ook weer.
zestien reacties
U bestaat nog echt ook?
De stoppen kunnen doorslaan en dat levert dan weer loslopende elektriciteit op maar dat is een kleine schok vergeleken met de terloopse manier waarop het zorgvuldig verpakte mysterie Rosalie ineens uit de doeken wordt gedaan.
Ik had een aantal momenten waarop ik dacht: watte?
Ten eerste: heb jij een maglight? Man wil ook een maglight.
Ten tweede: die tas manne! Cool! Merelvv je bent een hero!
Merel: Ja, h?? Ik ben er echt superblij mee! Thanx again!
Vriend R.: Hahahahahaha!
Maarten: Ja, en dan blijk ik ook nog es geen hoofd heb. Gaat het ondertussen weer een beetje?
Octavie: Ja, die maglight. Die is om ongewenste gasten mee te meppen. En om in de bergen naar de overkant van het dal te schijnen (ja nee, dat kan dus met zo’n maglight, h?? Echt niet normaal). En ja, die tas. Hij is echt te cool!
Aukje: Ja, ik word er ook helemaal blij van. 
Merel zegt dat het tweelingszusje van deze tas ook verkrijgbaar is, nu!
(Maar onze reactiebox is nog steeds kapot, dus ja…)
Ooooeeeeh, is dat tweelingzusje toevallig paars? 
(enne, is het nog steeds kapot? Man kerel, dan moeten we toch eens mailen…)
Nou, ik tril nog wat maar verder gaat het wel.
Op die poster zie ik overigens dat Mozart wel een hoofd heeft maar verder niet zo veel, zie ik daar een mogelijke match?
AnnaDenise: Dank! En de poster met dank aan Amiek! :)
Cyriel: Ik zou jou ook direct herkennen, zo zonder hoofd…
Maarten: Lijkt me best een plan. Ik heb me altijd afgevraagd hoe het is om Wildershaar te hebben…
Zie ik het nou goed en heeft Mozart een tandenborstel in zijn mond…..of begin ik last te krijgen van verregaande beroepsdeformatie?
Erg fraaie tas trouwens!
LeniSarismeisje: Nee, dat klopt. Geen beroepsdeformatie daar. Er is ook zo’n poster met Bach die de afwas doet!
Yeah, de tas staat goed in z’n nieuwe habitat!