Spannend
Sinds ik in V. woon, krijg ik veel post. Heul veel post. Heule bergen post zelfs. Hoewel het meer reclame is dan post. En krantjes. Heul veul krantjes.De trompetter, het E3 journaal, het zondagsnieuws, een wijkkrant, de buurtkrant, Airport W. krant en volgens mij ook nog regelmatig een krantje met gemeentenieuws. Ik krijg onderhand meer kranten door de bus dan de gemiddelde abonnee. Met als verschil dat ik deze krantjes allemaal niet lees. Net zo min als 70% van de reclame. Maar ja, die andere 30%, die ik wel lees, wil ik wel blijven lezen. Dus een Nee/Nee-sticker biedt ook geen soelaas.
Dus blijf ik gewoon elke avond bij thuiskomst met moeite de deur openduwen, om vervolgens de hele papierhandel zo'n beetje linea recta in de oud papierbak te gooien. Zo'n beetje linea recta dan. Niet helemaal natuurlijk. Nee, kom nou zeg. Dat kan ik echt niet aan. Ik ben namelijk altijd bang, dat ik per ongluk 'echte' post mee weg gooi. Post die tussen het reclamewerk verstopt zit, of midden in een krantje is geschoven. Dus blader ik de hele berg altijd even door. Even alles openvouwen en uitschudden. En dat kost nog best veel tijd, kan ik u zeggen. Maar als ik het niet doe, gaat mijn nachtrust eraan. Dan krijg ik nachtmerries. Over gemiste blauwe enveloppen en deurwaarders die boos op mijn deuren kloppen en bonzen. Niet dat ze zouden moeten kloppen en bonzen, want ik heb gewoon een werkende en behoorlijk beangstigende deurbel, maar mijn nachtmerriedeurwaarders staan nou eenmaal altijd te kloppen en te bonzen.
Maar gisteren was het dus bijna gebeurd he. Ondanks een vluchtige doorbladeractie. Ik had het natuurlijk grondig moeten doorbladeren, maar ja, het was laat, ik was moe, u kent het wel. Gelukkig was het lot mij op dat moment goed gezind, dus op het moment dat ik de berg reclame in de papierbak laat vallen, schuift een wit A5 formaat blaadje deels eruit. En witte A5 formaat blaadjes zijn natuurlijk de dingen om in de gaten te houden, dat is namelijk zelden reclame. Dus ik vis het papiertje er aan zijn hoekje uit en voila; ik heb ineens een briefje van de PTT, uh TPG, of uh TNT-post in mijn handen.
Over een pakje.
Een pakje voor mij, dat niet door de brievenbus paste.
Een pakje dat ik de volgende werkdag met datzelfde briefje op kan komen halen.
Een pakje waarvan ik geen flauw idee heb, van wie het is of wat erin zit.
Een mysterieus pakje dus, helemaal uit Canada...
En weet u wat nu het allerergste is? Niet dat ik het papiertje bijna had weggegooid. Nee, wat zo erg is, is dat ik tegenwoordig weer gewoon moet werken, en ik dus op zijn vroegst woensdag pas dat mysterieuze pakje op kan gaan halen. 5 dagen lang in spanning afwachten hoe, wie, wat, waar of waarvan dat pakje is. Nu heb ik uiteindelijk dus geen echte post gemist, maar is het evengoed gedaan met mijn nachtrust... Vermoeiend hoor...
negen reacties
Uit Canada? Hmmm. Heb je misschien eens je adres achtergelaten bij A. van ‘t forum? Die heeft mij ook wel eens een mysterieus pakje gestuurd, namelijk. 
Oei! Het ergste: ik ben volgende week op vakantie, dus ik moet nog langer wachten tot ik weet wat voor spannends er in je pakje zat (want ik mag toch hopen dat je meteen wereldkundig maakt wat er in zit!).
Heb je wel genoeg nagels om te kluiven?
@Roos: Tja, A. van ‘t forum kwam ook wel bij me op, maar bij mijn weten kent zij mijn adres niet. Of jij speelt met haar onder een hoedje om mij slapeloze nachten te bezorgen natuurlijk…
Which reminds me: ik moet eind november wel een pakketje richting Canada sturen, ik heb iets polkadotterigs gekocht voor A. d’r nieuwe woonst. 
O nee, wat tergend!
Ja de post houdt veel te weinig rekening met werkende mensen. Gelukkig is mijn kantoor op zaterdag ook open.