Veelschrijver A. Nonymus
Het eerste jaar schreven Rosalie en ik hier onze onzinnige blogjes terwijl eigenlijk niemand dat wist. Nou ja, de lezers natuurlijk. Maar zij wisten niet welke gezichten er schuil gingen achter die keurig gesteven kantkraagjes. Na dat eerste jaar kwam daar langzaamaan verandering in. Inmiddels zijn er aardig wat mensen die hier regelmatig langskomen en die weten wie er bij die keurig opgestoken knotjes horen.Maar natuurlijk zijn er ook nog een heleboel lezers die de personen achter de gezusters Loveling niet kennen. Er zijn immers ook een boel bloggers die ik lees, waarvan ik eigenlijk niet weet wie ze zijn. Soms komt daar spontaan verandering in. Zo zullen wij over een dag of 10 ineens oog in oog komen te staan met deze bloggende dame, dankzij deze bloggende heer. En dat vind ik persoonlijk eigenlijk heel geinig.
Maar wat ik me nu dus eigenlijk ineens afvroeg, zouden er ook nog mensen zijn die mij kennen en die het blog lezen, maar niet weten dat die twee bij elkaar horen?
En, de echte kwestie, hoe kun je daar ooit achter komen zonder dat restje anonimiteit te verliezen?
negen reacties
Oh, wacht. Ik snap ‘m al. (Met de nadruk op al…) Vermoed je soms iets? Hebben we een lezer die we kennen, maar die niet doorheeft dat wij het zijn?
Mysterieus blijft ‘t ennieweejs.
Ik zie ook wel es dingen in de stats waarbij ik trouwens denk: dat moet die en die zijn en die weet verdomd goed dat wij het zijn, maar die zegt niks, omdat ie wil gluren. Dat fascineert me ook altijd enorm. If you get my drift. ![]()
Nou, als je een Dutch Bloggie wint en dan ook daadwerkelijk bij de uitreiking aanwezig bent, als in samen, dan weet je zeker dat je op foto en video komt en veel mensen je gezicht zullen kennen. :)
@Rosalie: Heeft het opgestoken kaarsje eigenlijk geholpen?
@Aukje: Ohjee, das wel een enge gedachte hoor…
Aukje: Ha, dat zou wat zijn. Ik heb donderdag mediatraining op het werk, da’s vast een voorteken.
Virginie: Ja! Ik had een 7! Hoera! Je hebt me van een gewisse dood gered met je kaarsje, daar heb ik net een epistel over geschreven. Verschijnt vanavond hier om 21 uur 3, als ik het goed heb.
Oh ja, ik hoor heel erg bij Cyriel! Niet zoals J., maar meer als eh, een huisdier of zo, waar je elke dag even een praatje mee maakt. Of nee, mijn praatjes met Cyriel zijn dan toch wel weer wat anders van aard dan de gesprekken die ik met Pixie de kat voer. Verkeerde vergelijking, sorry! Meer als zijn dagboek dan. Een nonchalant soort dagboek.
En nog 8 daagjes, dan ga ik jullie ook in het echt zien! Waaaah!
Ik vind het een heel mysterieus logje, Virg. Ik snap ‘m namelijk niet. Wie hoort er nu bij wie? Sanneke bij Cyriel? (Maar hee, troost je… ik heb de afgelopen 48 maar 3 uur geslapen… dus het zal wel aan mij liggen…)