Nondeten
Via twitter kwam ik uit bij een stukje van S., die ik ondertussen al wat jaartjes ken. (Long time no see, S.! ?a va?) S. beschreef in dat stukje hoe het woord 'godmiljaar' steeds frequenter langskomt op twitter. En dat allemaal door de u inmiddels wel bekende kabouter. Nou weet ik toevallig dat 'Godmiljaar' voor Belse echt een heul normaal woord is. Zoals het ook een heul normaal woord is voor Limburgers. Ik bezig het in ieder geval al een hele tijd. Maar een Hollander die 'Godmiljaar' zegt, da's toch wel een beetje raar.Hmmm.
Wat zeg ik?
Raar?
Het is gewoon diefstal!
Hebben wij ook es wat.
Gaat iedereen er weer mee lopen.
En dan maar zeiken dat wij (ik neem de Belse in deze even mee) raar praten.
Maar ja, Rowwen H?ze zei 't al, h??
't Is een kwestie van... en hoppa! Iedereen trapt er met open ogen in.
Hihihi.
Kijk maar uit.
Dadelijk loopt u in polonaise oppe Vriethof!
Maar goed, zoek op deze site maar es op godmiljaar. De eerste stamt van december 2008. Toen zat kabouter Wesley dus nog in de kabouterlijke baarmoeder. Godmiljaar kwam hier binnen, omdat ik mijns inziens te vaak het woord potdomme bezigde in mijn logjes. Ook zo'n lekker Limburgs woord. Pot-te-dom-me! Of nondeju. Een klassieker onder de klassiekers. Of godjandosie. Doet het ook altijd goed.
Een paar weken geleden (Kabouter Wesley had denk ik net de kabouterlijke baarmoeder verlaten en was nog niet de grens over gerold) bezocht ik een kerkhof samen met Amiek en Anna. Het was echt snertweer en dus zei ik iets als: 'Miljaar, wat een weer!'
'Hee!' zei Anna verbaasd, 'Je zegt dat echt, miljaar!'
'Ja, tuurlijk,' zei ik, 'Miljaar is toch een prachtig woord?'
Ik ben namelijk niet vies van wat regionaal gekleurd taalgebruik.
Kom nou.
Die ABN-crap dat doet u maar in uw vrije tijd.
Kleurloos gezemel.
Maar goed.
Nu kan ik dus met goed fatsoen niet meer het woord 'godmiljaar' in mijn dagelijkse conversatie proppen.
Want dan denkt iedereen dat ik ge?nfecteerd ben door kabouter Wesley en dat lijkt Rosalie de Recalcitrante niet zo'n goed plan.
En dus trek ik een ander familiewoord uit de kast.
Nondeten?r.
Vraag me niet waar het vandaan komt, maar ik vind 'm prachtig.
En als Kabouter Wesley nu besluit om ook nondeten?r te gaan zeggen, dan schakel ik gewoon over op auwieje.
Of auwm?k.
Of auwaja.
Of auwtut.
Of auwhoerhei.
Of jaoheidoezeikmanne.
Goed.
U snapt mijn punt.
Dit ga ik winnen.
Ech waal.
twaalf reacties
Anna: Ja, ik sla ‘m op zijn muil! Of zoals ze dat bij ons zeggen: Ich watsj ‘m eine. Goed plan. En verder zocht ik natuurlijk een excuus om een logje te schrijven met zoveel mogelijk rare, Limburgse woorden erin. Jao jao.
Anna: Nee, man.
Dan gaat iedereen zeiken.
Zo van: dat snap ik niet!
Praat normaal!
We zijn hier in Nederland!
Etc.
Nou, denk ik dan.
En dan komen we weer bij het logje van gisteren.
Neen, daar begin ik niet meer aan. 
Maarten: Hmmm, als google translate een optie ‘Limburgs’ zou hebben, dan zou ik het misschien een keer overwegen.
Roos, ik zou gewoon even wachten tot die hype over is, die kabouter echt dood is (EINDE) en dan weer lekker verder godmiljaren. Ik kende ‘m alleen van Lambik uit Sus en Wis. Trouwens, volgens mij kan jij die kabouter gemakkelijk aan, je slaat ‘m gewoon op z’n muil.
Succes!