Rosalie & Virginie went West
Gisteren gingen Virginie en ik naar Den Haag voor de uitreiking van de Dutch Bloggies. Wij waren namelijk genomineerd in de categorie 'Beste Persoonlijke Weblog' en hadden al te horen gekregen dat we bij de laatste vijf zaten. Dus ja, toen gingen we maar. Je weet het immers maar nooit. Maar ja, Den Haag. Da's ver als je in Nijmegen cq. Venlo woont en dus moest er een plan komen.Het 'Rosalie & Virginie go West' plan.
'Dus,' mailde Virginie mij, 'Dan gaan we even naar Den Haag, dan halen we die Bloggie op en dan gaan we weer naar huis.'
Virginie en ik zijn vrouwen van weinig omhaal, moet u weten.
Maar dat was natuurlijk weer te simpel gedacht.
Om kwart voor vijf zat ik in vergadering in Driebergen. Met ??n oog op de klok. Ik vond dat irritant, want het was een zeer zinnige vergadering. Ik zat echter op hete kolen. Om kwart over vijf moest ik namelijk de trein halen. Naar Den Haag. En ik was natuurlijk ook al hartstikke gestresst over wat er zou gebeuren als ik wat zou winnen. Want dan moest ik vast wat zeggen op een podium. In mijn steenkolen Nederlands, nondeten?r.
's Middags had ik daar dan ook al met mijn moeder over gebeld.
'Wat moet ik dan zeggen?' piepte ik.
'Ach wat,' zei mijn moeder, 'Dan bedank je de pap en de mam en dan is dat ook weer dat.'
'En Nietzsche,' zei ik.
'En Nietzsche,' zei mijn moeder.
Maar goed, ik zat dus te vergaderen en het werd kwart over vijf.
'Kwart voor zes dan,' dacht ik gelaten.
Maar bij Virginie ging het allemaal al helemaal lekker. Virginie die was namelijk al om 15.00 uur uit Venlo vertrokken.
Ja, vergis u daar niet in. Al die zandpaden en moddergeulen tussen Noord-Limburg en Zuid-Oost Brabant, dat schiet niet echt op.
Maar Virginie doorstond de zandpaden en moddergeulen met glans en kwam bij Rotterdam in de file. En belde mij toen dus maar op.
'Doe maar rustig,' zei Virginie, 'Ik sta in de file.'
'Oh, maar ik ben ook nog niet weg,' pufte ik, terwijl ik over mijn eigen voeten struikelend het kantoor uitrende.
En zo meetten Virginie en ik om tien over zeven op Den Haag Centraal.
'Godmiljaar,' begroetten wij elkaar en sprongen in de tram naar Het Paard van Troje.
Waar wij versuft neerzegen op onze zetels.
En tweede werden.
Rosalie & Virginie went West.
And went back East asap.
Als wij nog es wat bedenken, houd ons dan even tegen, alstublieft.
twaalf reacties
Volgende jaar pleit ik dat ik recht heb op een vertegenwoordiger. Nijmegen-Den Haag is ook niet even over een kam te scheren.
Ik zou dan meteen Den Haag ingedoken zijn. Op het Buitenhof kan je heerlijke cocktails drinken en zo vieren dat je tweede geworden bent. Maar het scheelt misschien ook dat goede vriend K. midden in Den Haag woont en ik twintig minuten treinen van Den Haag woon… Ach. Zo maak je nog eens wat mee!
:)
En omdat jullie asap weg gingen zijn jullie mijn persoonlijke felicitaties met een tweede plek misgelopen :) Bij deze dus alsnog!
Rutger: Ja, ik ben voor. Wat een pokkeneind, zeg. 
Octavie: Ja, ik dacht al. Wie hoor ik daar brullen? 
Anna: Joh, we waren pas na twaalven in Venlo. Ik vind het sowieso niet handig dat zoiets door de week is, ik trek dat echt niet meer. Oud wijf
Door: Dank! Maar de latten hier in huize Rosalie die mogen wel wat hoger liggen dan dit, hoor. 
@Rutger & Roos: Een vertegenwoordiger? Man, jullie denken verkeerd om! Die hele handel moet gewoon meer deze kant op komen. En in het weekend inderdaad. Amai, wat worden we al oud en wrakkig…
@Maarten: Dan was jij zeker die ander die zo hard stond te brullen bij onze shortlist-opsomming
Ik vind tweede ook hartstikke goed hoor! Ik stel voor dat ze het volgend jaar in Utrecht doen, da’s mooi centraal en dan kom ik ook wel even brullen omdat jullie dan w?l winnen. ;)
Je kunt er dus vanuit gaan dat je wat wint als je er niet bent (zoals vorige keer) en niet wint als je er wel bent…