Twee paparazzi van lik m'n vestje
Ik was vrijdag in Heerenveen.Daar ging ik heen om mij eens lekker enigszins aan te stellen.
Met oranje kledij en zo aan.
Kijk, ik snap dat u nu denkt: 'Aanstellen? En wat is dat Carnaval dan?'
Nou, dat zal ik u zeggen. Dat is een levenswijze.
Naar Heerenveen gaan met een raar Oranje hoedje, dat is aanstellen.
Maar dat snapt u toch niet.
Afijn. Genoeg gezeverd. Ik was dus in Heerenveen. Bij de wereldbekerfinale van het schaatsen.
Mijn missie daar was: zoveel mogelijk foto's maken van Johann Olav Koss.
Aldus geschiedde, want meneer Koss kwam regelmatig langs in de binnenbaan, terwijl hij zijn Noorse pupillen nauwlettend in het oog hield.
En toen! Toen passeerde Johann Olav Koss opeens mij en mijn zus op drie meter afstand bij de ingang van Thialf, na afloop van de wedstrijden.
En wat deden wij? Wel ja, wij staarden een beetje bleu voor ons uit, ons niet bewust van de nabijheid van onze grote jeugdheld.
'Daar heb je Koss!' riep de schoonmoeder van mijn zus nog uit.
Maar het mocht niet meer baten.
Koss rende de trap op en in plaats van bleu voor ons uit, staarden mijn zus en ik elkaar bleu aan.
Wat betrof het fotograferen van onze schaatsende helden was het sowieso een beetje een pechdag.
'Daar heb je Davis!' riep de schoonmoeder van mijn zus op gegeven moment, toen de Geschwister K. weer bleu voor zich uit stonden te staren.
Ja ja, schoonmoeder L. was een stuk beter in het spotten van beroemde schaatsers dan mijn zus en ik.
Nog snel duikelde ik mijn camera op en maakte een wazig zij-shot van de Olympisch kampioen op de 1000 meter.
'Hij komt vast zo terug,' stelde schoonmoeder L. ons gerust.
En ja, hoor. Even later kwam Davis aanhollen en high fivede een aantal uitgestoken handen.
Mijn zus en ik gooiden onze camera's in de aanslag.
'Weer wazig, godmiljaar!' vloekte ik, nadat ik de foto genomen had.
'Neeeeeee,' brulde mijn zus, 'Die van mij is scherp, maar L. steekt net d'r hand uit, zodat Shani d'r kan high fiven! Nou wel, potdomme L.! Nu zit je hand voor het hoofd van Davis!'
Waarop schoonmoeder L. ons vierkant uitlachte.
En terecht, hoor.
Want wij zijn echt twee paparazzi van lik m'n vestje.
Man man man.
elf reacties
Nietzsche1982: Die van Sablikova is wel briljant goed gelukt. Maar ja, dat is Sablikova, h?? Die heeft nog niet de status van Koss, Veldkamp, Wennemars, Davis, Niemann en Friesinger. 
Volgende keer lenen jullie mijn papparazi-lens maar even.
Heeft L. trouwens wel een high five van Shani gekregen?
Haha, paparazzi carriere kun je vergeten. Zo krijg je nooit een portfolio. Maar misschien streef je dat ook niet na
Cyriel: Nee, maar dat ga ik voor je regelen.
maarten: Ja, dat dan weer wel.
Door: Nee, in principe niet. Maar zeg nooit nooit! 
Hahahaha, net alsof-ie incognito moest blijven. En nu maar de rest van je leven uitleggen dat dat echt Shani Davis is, en niet een willekeurige Surinamer die daar toevallig voorbij liep.
WHAHAHAHAHA!!! Volgend jaar gaat het ons lukken!