Het Gilde der Schoonschrijvers
Afgelopen vrijdag zaten Octavie, Cyriel, vriend P., vriendin M. en ik in een restaurantje in Roermond.Daar keuvelden wij onder andere over onze gezamenlijke hobbie, de neerlandistiek. En over andere mensen die neerlandistiek bedrijven of bedreven. Men had het op bepaalde momenten roddelen kunnen noemen. Maar daar doen wij niet aan, aan roddelen. Neen, man. Stel u voor, zeg.
Toen we over onze mede-neerlandici uitgerod... eh gepraat waren, maakten wij zonder veel omhaal een ommezwaai naar een aanpalend gebied van de nobele taalkunde, de schrijverij. En zo kwamen wij over het volgende te spreken: de deplorabele staat van de stukjesschrijverij op het internet.
Ja, u leest het goed. De deplorabele staat van de stukjesschrijverij op het internet.
Da's wat wij gezellig met z'n allen doen, zeg maar.
En dus steunden en kreunden wij dramatisch en grepen naar ons voorhoofd, terwijl de voorbeelden van ultieme treurnis over de tafel vlogen. U had erbij moeten zijn, het was een indrukwekkend gezicht, al die wijze mensen bij elkaar.
'Er moet een keurmerk komen,' zei ??n van ons, 'Want dit kan niet langer!'
'Ja, en een clubje,' zei een ander.
'Een dispuut!' jubelde ik uitgelaten.
'Nee, geen dispuut,' de anderen keken mij hoofdschuddend aan.
Het was even stil.
'Een gilde!' besloot Cyriel.
'Miljaar, een gilde!' gilden wij als uit ??n mond.
En toen hadden we opeens een gilde.
Het Gilde der Schoonschrijvers.
Ja ja.
Vooralsnog hebben wij nog niet veel leden in ons gilde, moet u weten.
Wij zijn allemaal nogal exclusieve tiepjes, zeg maar.
Als wij in de middeleeuwen hadden geleefd, dan hadden wij vast een enge broederschap opgericht. Met paarse gewaden en kaarsen in doodskoppen en dergelijke. Maar ja, wij leven niet in de middeleeuwen. Helaasch. Dus dan moet het maar even zo. Het is niet anders.
Tja, en wat nu?
U kunt natuurlijk proberen of u erbij mag, h??
Maar let wel: bezint eer ge begint.
Dadelijk wordt u nog geprikt met een gloeiende pook of zo.
Want een beetje middeleeuwsigheid daar zijn we dan ook weer niet vies van.
twaalf reacties
Oc: Nouhou, briljant dekt de lading niet meer. Er moet een nieuw woord uitgevonden worden om onze zijnstoestand te beschrijven. Vinnik. 
Ik ga niet proberen of ik erbij mag… dat lijkt me buiten kijf staan!
Maar ik ben wel zeer verbolgen over het feit dat ik hierbij niet aanwezig was!
Een paars gewaad, daar moet toch wel aan te komen zijn? En in de feestwinkel zijn ook vast wel wat doodskoppen te krijgen. Wel even kijken of ze brandbestendig zijn, met die kaarsen en zo.
Ik vind dat het keurmerk ook gelijk een brandmerk moet worden. Dan gebruik je in plaats van een gloeiende pook gewoon het brandmerk. Is ook handig, want dan kun je gelijk zien of het de moeite waard is om iemand aan te spreken…
@Amiek: het brandmerk moet dan dus ook nog op een altijd zichtbare plaats?
Amai, ik hoopte als zuster en blogpartner van een van de medestichtsters automatisch lid te kunnen worden, maar als er gebrandmerkt gaat worden, weet ik niet of ik nog wel wil… Kunnen we er niet ook een plakplaatjes-uitvoering van maken?
Wat een barbaarse methoden zeg. Ik ben blij dat ik geen Neerlandicusje ben. Hoewel… stiekem zou ik best bij dat Gilde willen horen.
Hahaha!Wat zijn we toch briljant h?. Ik moet er van zuchten, zo briljant als wij zijn.