De gezusters K., de schaamte voorbij
'Nietzsche!' gilde ik net schriftelijk naar mijn zusje op twitter, 'We moeten samen nog een wedstrijd van het WK kijken, hee! Of moet je soms werken vrijdag of zo?'
Ja, want kijk. Na vrijdag is het afgelopen met het Nederlands Elftal, hè. Dat lijkt me duidelijk.
Laatste kans dus om met mijn zus naar het voetballen te kijken.
Met mijn zus naar voetballen kijken equals namelijk briljantie.
Ooit had mijn zus een seizoenskaart van het evenzo briljante Fortuna Sittard. En stond ze wekelijks tussen de ruige jongens van de Sittardse wijk S. op de tribune van het Fortunastadion weg te waaien. (En als ik ruige jongens zeg, dan bedoel ik ruige jongens, hè. Als u de Sittardse wijk S. kent, dan weet u wat ik bedoel. En ja, er zijn zeker twee Sittardse wijken S., maar in beide wijken wonen veul ruige jongens, dus dat maakt voor het verhaal niet uit). Even verderop stond dan mijn literaire neef en gezellige studievriend Cyriel (misschien ook wel tussen ruige jongens), maar zus A. en Cyriel wisten toentertijd nog niet van elkaars bestaan en ja, dat was jammer. Anders was Fortuna nooit gedegradeerd, ik zeg het u.
Een aantal jaren later gingen Cyriel, Prosper, zus A. en ik naar Fortuna Sittard-VVV. En toen ontdekten Cyriel en zus A. hun gemeenschappelijke verleden. Schreeuwen, mensen. Dat het een aard had. Het was niet meer mooi. Spreekkoren. Strijdliederen. Gezamelijk liepen ze gezellig rood aan. Het was een memorabele avond. Van schrik kropen Prosper en ik bijna onder onze kuipstoeltjes, daar in dat winderige Fortunastadion. Wij (als beschaafde mensen) schrokken toch wel een beetje van de hooligantaferelen die wij van weerszijden mochten aanschouwen.
Sinds die ene avond bekijk ik mijn zus met andere ogen. Cyriel niet, die had ik uiteraard al lang door, maar dat terzijde. Dus nodige ik mijn zus twee jaar geleden met knikkende knietjes uit om bij mij Nederland-Frankrijk te komen kijken. Die knikkende knietjes bleken ongegrond. Ik liet mijn gêne varen en samen brulden we naar het scherm en liepen we gezellig rood aan. En Nederland won met 4-1, hoe memorabel. Sindsdien is voetbal kijken nog maar half zo lollig als mijn lieve, kleine zusje er niet bij is.
En zie. Terwijl ik dit logje schrijf, meldt mijn zus op twitter dass sie auch dabei ist. Also. Als u ergens in Zuid-Limburg woont en u hoort vrijdag tussen vier en zes een soort gnoe-achtig geloei dan zijn A. en ik dat. Ja. A. en ik. De gezusters K., de schaamte voorbij.
dertien reacties
Ik weet niet of ze gaan winnen. Ik doe gewoon ‘een papa’ en zeg: ‘Nee, dat winnen ze echt NOOIT. Ze zijn zo slecht!’ Misschien valt het dan wel mee, uiteindelijk.
Ja, ik als rechtgeaarde VVV-fan ben natuurlijk heel beschaafd. Wij uit Venlo laten niet van dat soort oerkreten over het veld rollen, wij kijken heel netjes en degelijk naar onze club. Wanneer de tegenstander scoort hoor je hoogstens een ‘potjandosie’ of een ‘verhip’ over onze lippen komen.
Dat gezegd hebbende kan ik vermelden dat ik nu al twee dagen zit te nagelbijten. Natuurlijk verliest Nederland van Brazilie, maar het zal toch eens, het zal toch eens…..
Ik zou het zo graag eens mee willen maken dat we niet van die bananenboeren verliezen.
Prosper: Ja, bananenboeren. Dat zijn het. Het zou inderdaad mooi zijn. Maar ja. Tussen droom en daad, hè. Je kent het.
Cyriel: op zaoterdigaovend den gaon de lempkes aan. Bie ‘t klupke oet Zitterd, Fortuna is de naam. :P
Misschien moeten w de TV inschakelen, om een camera bij de Gezusters K. te plaatsen… Dergelijke schaamteloze uitingen dienen immers voor het nageslacht bewaard te worden! 
Ik kan me ook een geniale en legendarische voetbalcombi herinneren! Prosper en ik samen… Nederland – Tsjechië. bij mij in Huize 777! Wat een feest was dat! Ik heb de foto’s nog en de emoties die die avond langskwamen zijn zeer treffend vastgelegd!
Hou op, hou op. Die wedstrijd was een ramp!
In tegenstelling tot de prachtige kwartfinale van gisteren
.
Ik ben zelden zo zenuwachtig geweest, maar gelukkig kwam het goed!
En vrijdag hè, mogen we nog harder blèren dan 2 jaar geleden in jouw nederig stulpje. De buren doen dat ook ;) En stiekem…Ik geloof er nog in. Want hé, Frankrijk zou ook gewoon winnen van Nederland destijds. Italië was geluk, toch?