Jubeltenen!
Waarom het bijna 24 jaar heeft geduurd, voordat deze term zich in mijn leven introduceerde is mij een raadsel, maar dat heeft het. Pas bij het kopen van een paar hele leuke, donkerbruine suede instappers (voor de heren: een paar schoenen dus
), was mijn moeders commentaar: "Goh, je hebt wel jubeltenen in die schoenen zeg." Jubeltenen. Simpelweg briljant! Niet alleen omdat het een woord is waar je vrolijk van wordt, maar ook omdat ik jubeltenen heb! Eindelijk kan ik een reden geven voor het feit dat ik 300 paar sokken per jaar verslijt. Want het ligt niet aan die nieuwe schoenen, het lijkt namelijk niet alsof ik jubeltenen heb. Nee, ik heb jubeltenen! Dit is gewoon het eerste paar schoenen dat mijn tenen recht aandoet! Eindelijk dus ook een paar schoenen, waarin ik niet meteen na 1 dag alweer gaten in mijn sokken heb, of ladders in mijn kousen. Nee, deze schoenen geven eindelijk mijn tenen de vrijheid. En daar jubelen niet alleen mijn tenen van, maar ik ook. Eindelijk ben ik af van het stoppen van 300 paar sokken ieder jaar...
Zie, dat heb ik nu ook! Verschrikkelijk irritant!