Geduld
Soms moet je geduld hebben, voor de dingen die je wilt hebben. Soms moet dat uit financieel oogpunt, maar soms ook omdat simpelweg datgene wat je wil hebben, niet te verkrijgen is op dat moment. Zo zoek ik namelijk al heel lang een keukenschort. Maar dan natuurlijk niet zomaar een keukenschort. Nee, een echte Virginie-keukenschort. Want ik heb wel al een leuk keukenschort, maar toch is het geen keukenschort waarvan je bij de eerste aanblik roept: 'Ohja, die is vast van Virginie'.Daar moest dus verandering in komen. Al heel lang. En dat viel tot op heden bijzonder tegen. Ik ben er achter gekomen, dat de meeste keukenschorten die worden gemaakt/verkocht, bijzonder saai zijn. En dat kan natuurlijk niet he, Virginie in een saai keukenschort. Ik ben ervan overtuigd dat ik dan alleen nog maar saaie taarten zou kunnen bakken. Dus ik wachtte. Ik wachtte geduldig en keek iedere keer opnieuw naar de keukenschorten. Wachtend tot er eentje tussen zou hangen, met mijn naam erop.
En die heerlijke dag is dus gekomen. Eindelijk heb ik mijn keukenschort. Want zeg nou zelf; wanneer u dit patroontje ziet, dan roept u toch echt wel in koor: 'Ohja, die is vast van Virginie...'
zeventien reacties
Hahaha, F. Daar heb je op zich helemaal gelijk in. Het patroontje past perfect bij ons beiden. Maar hier gaat het natuurlijk wel om een keukenschort en om een of andere reden, heb ik niet het idee dat Rosalie ernaar snakt een keukenschort te bezitten 
Ha! Ik heb er wel ??n, hoor. ‘t Is geen roze, meer een oud-Engels ding, ook cool. Van mijn collega’s gekregen met mijn laatste verjaardag en uitgezocht door mijn baas. Nu jij weer. 
Pfff, ik zei niet dat je er geen had, of dat je een saaie zou hebben. Ik zei alleen maar dat ik niet denk dat jij er naar snakte om een keukenschort te bezitten. Dat je niet ‘s nachts droomt over het perfecte schort etc. 
Nee, da’s waar. Ik droom meer dat ik mensen op hun kop sla met een honkbalknuppel en zo. Ik snap dat echt niet, want ik ben een hartstikke vredelievend meisje.
Ik had je ook wel tot blauwe of rode ruitjes in staat geacht. Maar dit is ook echt Virginie hoor. Ga je daar komend weekend een mooie dooptaart in bakken?;)
Ja, pasrt perfect! Ik heb er eentje die roodwit geruit is (die gebruikt Rinke ook nog wel eens) en een rode met gorte witte stippen en rouches!
Zelfs ik heb een keukenschort. Maar die gebruik ik werkelijk nooit, hoewel ‘ie me wel goed staat. Dat dan weer wel.
Zeg Cyriel, waarom krijg ik nu meteen het idee, dat jij dan vast zo’n schort hebt met het lichaam van een surfer erop…
Het mijne is paars, met in witte letters een gedicht erop. Ooit gekregen in een kerstpakket toen ik nog op het Max Planck Instituut werkte.
Hij is mooi! Ik heb voor dagelijks gebruik een groene Ikea en een beetje een klein schort dat gemaakt is door mijn tante. Als ik iets groots en meeslepends ga serveren dan heb ik een sloof met een gedichtje (http://www.pietpaaltjens.nl/gedichten/danmaardik.htm) van Annie.
Het maakt mij niet uit in wat voor keukenschort je staat te bakken. Als die taart maar lekker is
O ja, een keukenschort naaien moet toch niet zo moeilijk zijn volgens mij? Kun je uit duizenden stofjes kiezen!
Marlieke: Alleen lekker? Fijn dat ik dat weet, hoef ik me over mooi geen zorgen meer te maken
Maar je hebt gelijk, het is heel simpel te naaien, maar ja. Dan moet je evengoed nog tegen het juiste stofje (juiste print op juiste materiaal) aanlopen en de tijd erin steken. En tja, dat is er dan ook nog nooit van gekomen.
Of van Rosalie?