Wende
Ze bestaat echt. Wende. Ja, man. Echt.En daar kun je dus heen h?? Naar Wende.
Dat deed ik namelijk zonet. In mijn eentje.
Want het was namelijk nogal een last minute beslissing om naar Wende te gaan.
En u weet hoe dat gaat met last minute beslissingen... die zijn vaak helemaal het einde.
Verhitte discussies had ik in het verleden. Over Wende.
Of beter gezegd, anderen dachten dat ze verhitte discussies met mij hadden over Wende.
Want ik hield alleen maar mijn hoofd een beetje schuin en lachte ironisch.
Kijk, ik ben nogal vervelend, weet u. Ik denk namelijk de godsganse dag en tijdens dat denken vormen zich meningen. Meningen waar ik nachten op geslapen heb, mening die zich in mijn nestelen en blijven waar ze zijn. Dat wil niet zeggen dat ze niet kunnen veranderen, neen, maar ze veranderen alleen maar onder lichte en strategisch uitgevoerde dwang. Geen gedram aan mijn adres, alstublieft dankuwel. Dat doet u maar elders.
Zo'n discussie met mij over Wende ging dan ongeveer zo:
'Zo, dus jij vindt Wende goed?'
'Eh ja...'
'Nou nou, ik vind dat Brel alleen door Brel gezongen kan worden, hoor. Niet door zo'n schreeuwend wijf. Met een slecht Frans accent ook nog es!'
'...'
'Ja, niet dan?'
'Wil je nog thee?'
Ik heb veel nuttige dingen van mijn ouders geleerd, iets waar ik blij om ben. Echt. Maar het meest geniale wat ze mij aan het verstand hebben gepeuterd, is mijn vermogen om te luisteren naar muziek. Echt luisteren, h?. Los van het poppetje of de poppetjes die de muziek maken. Los van meningen die de goegemeente over bepaalde muziek heeft. Oren open, luisteren en zelf oordelen. En dat in de context waarin de muziek gebracht wordt. De dorpsharmonie is het Concertgebouw niet en wat er op Pinkpop staat, dient een ander doel dan wat er in de Stopera gebeurt. Relativeren, lieve mensen. Cultuur is uiteindelijk ook maar vermaak, ook al kun je er op maandagochtend op je werk wel goede sier mee maken, natuurlijk.
Ik zat dus bij Wende.
En ik luisterde.
En leerde weer wat nieuws over timing.
En over presentatie.
En over de briljantie van muziek die niet voor niets de tand des tijd en nieuwe interpretaties doorstaat.
Ik genoot mensen, echt.
Muziek is werkelijk het mooiste wat we op dit in het heelal rondzwevende hoopje drek hebben.
Daarom nu voor u mijn lijflied door Wende. Ramses zong dit al voor mij voordat ik ?berhaupt bestond, dus als dat geen lijflied meer is, dan weet ik het ook niet meer. Luustert en huuvert:
28 reacties
H?, jij was er ook! Waarom heb je me niet even gebeld. Want natuurlijk zat ik in de zaal.
Halverwege kwam ik erachter dat je beter met je ogen dicht naar Wende kunt luisteren, want haar podiumgedrag leidt een beetje af, merkte ik.
En ook al heb je er niks aan: ik vond vooral de muziek goed. Ik had een beetje op een kippenvelmoment gehoopt, maar dat zat er helaas niet in. Toch vond ik het echt mooi en als ze weer eens in de buurt is, ga ik het wel even checken.
Herstel: dit vond ik echt heel mooi (en dan gisteravond nog mooier dan in dit filmpje): http://nl.youtube.com/watch?v=NnRPCZBHyb...
R.: Jij weet niet eens wie Brel is, manne. 
En hulde aan je moeder!
Cyriel: Ja, ik dacht al dat ik J. zag! Snotdomme.
Je filmpje kijk ik als ik thuis ben, hier op kantoor geen youtube, grrrr.
Ja, volgens mij wel. Maar ik heb dus zoiets raars de laatste tijd. Als ik iemand zie die ik ken, dan leg ik soms de connectie niet en zeker niet als ik aan het rennen ben, wat natuurlijk weer het geval was. Ik geloof dat ik al bij de garderobe was, toen ik dacht: ‘Eij, volgens mij was dat J.!’
Volgens mij heb ik een te hectisch leven, ahem.
uhm… word ik nou meteen verbannen als ik zeg dat ik haar stem en accent een beetje zozo vind?
Wat niet wegneemt dat ze iets prachtigs neerzet.
Alleen die stem…
hmm…
Ik vind dat Brel alleen door Brel gezongen kan worden, hoor. Niet door zo’n schreeuwend wijf. Met een slecht Frans accent ook nog es!
Maar luisteren naar muziek met de juiste ‘voorkennis’ is wel belangrijk. Mijn moeder heeft afgelopen weekend onze schoolmusical tot op het bot afgefikt, omdat ze Van den Ende verwacht van kinderen van 13…