Kerstkaarten
Ik ging dit jaar dus kerstkaarten sturen.Doe es gek, doe es attent.
Dat dacht ik, zo aan de vooravond van mijn dertigste verjaardag.
Dus ik kaarten kopen, h?? En postzegels.
So far, so good.
Maar toen.
Ging ik kaarten schrijven.
Stresssss!
Dit was zowaar nog erger dan met de gedichten tijdens Sinterklaas.
'Uh...' dacht ik.
'Ja...' piepte ik.
Wat gaan we daar nou weer opzetten?
Ja, fijne kerstdagen en een gelukkig 2010.
Maar dat was dan toch ook weer niet echt origineel en op z'n Rosalies.
Dus ik denken en denken.
Tot ik mijn writersblock tegenkwam en ik besloot om de helft van de kaarten dan maar in het Limburgs te doen.
Tenminste iets, h??
Maar toen.
De adressen!
Ik ben niet zo van het georganiseerde.
En dus begon ik in mijn mail te graven naar adressen.
En vond er wel wat.
Maar die van Virginie vond ik bijvoorbeeld niet.
En dus pleegde ik maar weer het genante telefoontje dat ik deze zomer ook al pleegde.
'Virg,' kweelde ik in het hoorntje, 'Mag ik jouw adres?'
'Jow,' zei Virginie.
One down, twenty-two to go.
'Eij maedje,' sms'te vriendin P. uit Maastricht mij gisteren, 'Moog ich dien adres?'
'Jao, is goud,' sms'te ik terug, 'Mer den wil ich dae van dich auch, h??'
Two down, twenty-one to go.
En zo ging dat dan.
Totdat ik wat kaarten in de brievenbus mieterde.
Als u er geen krijgt dan:
a. heb ik uw adres niet.
b. wil ik u geen kaart sturen.
c. heb ik u wel een kaart gestuurd, maar heeft de Yeti 'm opgegeten.
zeven reacties
Ik krijg stress van kerstkaarten. Denk ik dat ik klaar ben en achterover kan leunen, vallen er weer aardige kaartjes door de bus van mensen die ik niet heb geschreven. Dus klim ik maar weer in de pen. Zucht…
Hoewel optie C wel erg interessant en exotisch is zal ‘t toch wel op optie A uit zijn gelopen. Uit diplomatieke overwegingen stuur ik een pakketje naar de familie (misschien dat daarom mijn familie zo braaf is vergeleken met die van jou), maar goed, jullie hebben ook geen kaartje van mij ontvangen dus dat brengt ons weer quite. Fijne kerstwensen kunnen ook bij deze wel worden overgebracht :)
Misschien een wat technisch verhaal, maar ‘t is erg handig dat je tegenwoordig al je digitale adresboeken kan synchroniseren: telefoon, Outlook, Gmail, Yahoo en als je daar eenmaal wat huisadressen aan toevoegt heb je al snel best veel. Wat ook handig is, is het systeem van de post waarmee je met straat en huisnummers ook postcodes kan opzoeken: http://www.tntpost.nl/voorthuis/site/zoe..
Ik vergeet het AL-TIJD. Dan bedenk ik ineens op de 24e: o hee, kerstkaartjes! En dan geef ik het maar op. Want een kerstkaart krijgen op 14 januari is nog genanter dan helemaal geen kerstkaart krijgen.
Adressen zijn zooo 2001. Mailadressen, daar gaat ‘t om! Maar ja, als je dan ‘es attent wilt zijn, ga je niet mailen. Ik prefereer nog steeds een echt kaartje boven een gemaild kaartje. Tenzij ik de persoon in kwestie niet bijzonder goed ken, dan mag ‘t gemaild worden.
Ik heb nu een hele kluif aan adressen voor het geboortekaartje. Want dan moet opeens familie waarvan je amper weet waar ze wonen ook een kaartje…